Aflevering 22: Openbaring 19

Inleiding

Openbaring 19:1-10 beschrijft het feest in de hemel van de overwinning over Satan en zijn trawanten en 19:11-21 spreekt over de laatste oorlog op aarde, waarin alle vijanden van God worden vernietigd.

Feest en groot leed in één adem? Is dat niet ongepast? Neen, in dit geval niet. Want hier is sprake van dominerende machten die elkaar uitsluiten – puur kwaad en puur goed. Met het oog daarop krijgt dit feest de betekenis van ’eindelijk komt er een einde aan alle ellende’.

Openbaring 19:1-10 Feest in de Hemel

Het is feest in de hemel want de Raad Gods heeft een mijlpaal bereikt: De ondergang van Babylon en de binding van Satan en dat opent de deur naar het Messiaanse Rijk.

Vers 1: Daarna gebeurde het volgende: Ik hoorde een geluid als van talrijke grote menigten in de hemel, zeggende: Halleluja, de verlossing en de heerlijkheid en de eer en de wondermacht is van de Heer, onze hoge God.

Het visioen van Johannes richt zich nu op de hoge hemel. Hij hoort de zang van talrijke grote menigten; een massale beurtzang, waarmee God eer gebracht wordt. Dat duidt op de volgende menigten:

1. In Openbaring 5:11-12 is sprake van een menigte engelen (duizenden en duizenden). Die legioenen behoren bij elk van de zeven trouw gebleven aartsengelen. Dat zijn dus al zeven grote menigten.

2. In Openbaring 7:4-8 lezen we over 144.000 uit de stammen van Israël in de hemel.

3. Openbaring 7:9 getuigt van een grote menigte die niemand tellen kan. Zij komen uit de Grote Verdrukking (Openbaring 7:14).

4. Wellicht is de opgenomen Gemeente van Christus ook aanwezig.

5. Dan nog de vele serafs en cherubs uit het gevolg van de Hoogheilige God.

Zeven engelenscharen, de 144.000, de grote menigte, de Gemeente van Christus en de vele serafs en cherubs; dan tellen we al 10-11 grote menigten die God toezingen. Het woord talrijk is dus heel terecht.

Vers 2: Want Zijn oordelen zijn waarachtig en rechtvaardig. Hij heeft immers de grote hoer geoordeeld die de aarde bezoedeld heeft met haar perverse verwording en Hij heeft het bloed van Zijn dienst- knechten gewroken dat aan haar handen kleefde.

De eerste woorden vormen een Hebraïsme, namelijk van mishpât en dat betekent: rechtmatig oordeel. Mishpât vertegenwoordigt het idee van een volmaakte Goddelijke regeringsvorm op aarde en die betreft recht én oordeel. Als er staat: Hij heeft immers de grote hoer geoordeeld dan duidt dat op een belangrijk onderdeel van de Raad Gods. Die vloeit voort uit een Goddelijk besluit dat al in de beginfase van ontstaan van de mensheid is bepaald, te weten: de moederbelofte zoals we die in Genesis 3:15 (HSV) vinden:

En Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw, en tussen uw nageslacht (volgelingen van Satan) en haar Nageslacht (Israëlieten). Dat zal u de kop vermorzelen (door Jezus Christus), en u zult Het de hiel vermorzelen (= grote schade toebrengen).

De Antichrist en Valse Profeet worden in het meer van Goddelijk vuur geworpen. Duizend jaar later ook Satan (Openbaring 20:10). Met die daden is de moederbelofte vervuld. Zijn oordelen zijn waarachtig en rechtvaardig duidt dus dat de vervulling van de Raad Gods door Rechtmatig Oordeel – mishpât. Daarmee worden tevens de martelaren (dienstknechten) gewroken zoals gebeden in Openbaring 6:10.

Vers 3: Ten tweede male klonk het halleluja, want haar rook stijgt op tot aan het eeuwenlange tijdperk.

Het tweede halleluja betreft de ondergang van Babylon. Dat betekent niet dat Babylon eeuwenlang blijft branden. Hier is wellicht sprake van vulkanische activiteit op de plaats waar eens Babylon was gelegen, een zichtbaar teken van de oordelen van God tijdens het Duizendjarig Rijk.

Vers 4: Toen vielen de vierentwintig oudsten en de vier levende wezens neer en zij aanbaden de hoge God Die op de troon zat met de woorden: Amen, halleluja.

Er vinden in de hoge hemel festiviteiten plaats. Eerst klinken er beurtzangen van vele menigten en daarna aanbidding door de oudsten. Ze vormen de inleiding tot een belangrijke gebeurtenis (zie: vers 5).

De vier levende wezens – cherubs – hebben hun plaats als dragers van de troon van God verlaten en buigen zich samen met de vierentwintig oudsten – twaalf uit Israël en twaalf uit de Gemeente van Christus – neer voor de Hoogheilige. Amen betekent: het is waar, of: het zij zo 2). Het valt gewoonlijk aan het eind van gebeden. Jezus gebruikte het regelmatig en dan wordt het meestal met waarlijk vertaald. In dit geval vertolkt het instemming met de beurtzangen van de ‘menigten’ (vers 1).

Vers 5: Aansluitend klonk een stem uit de troon, zeggende: Loof onze God al Zijn dienstknechten en die Hem vrezen, van de minste tot de meeste.

Hier spreekt één van de levende wezens (Cherubs). Ze zijn ‘de stem van God’. Vers 5 leidt in tot de ceremonie van intrede van de hoge God in de tempel te Jeruzalem. Vanaf dat moment regeert God over de aarde (vers 6) en fungeert Jezus Christus als Zijn uitvoerende arm. God eist eerbied en onderhorigheid van alle aardbewoners. Ezechiël 20:40-41 (HSV) profeteert daarover:

40 want op Mijn heilige berg, op de hoge berg van Israël, spreekt de Heere HEERE, daar zal heel het huis van Israël Mij in het land dienen, in zijn geheel. Daar zal Ik in hen behagen scheppen en daar zal Ik uw hefoffers vragen, met het allerbeste van al uw geheiligde gaven.

41 Ik zal behagen in u scheppen vanwege de aangename geur, wanneer Ik u uit de volken leid en Ik u bijeenbreng uit de landen waaronder u verspreid bent. Ik zal voor de ogen van de heidenvolken door u geheiligd worden.

Vers 6: En ik hoorde de stem als van een talrijke menigte – vergezeld van het geluid van vele wateren en het geluid van zware donderslagen – zeggende: Halleluja, want de HEER, de hoge God, de Almachtige, heeft het koningschap reeds aanvaard.

Als God neerdaalt wordt dar door koorzangen vergezeld (de stem) en klinkt een imponerend gebulder als van vele wateren en het geluid van zware donderslagen. Dat geluid wordt veroorzaakt door de vleugels van de cherubs die de troonwagen van God dragen; Ezechiël 1:24 (HSV) beschrijft het verschijnsel:

Ik hoorde, toen zij gingen, het geruis van hun vleugels. Het klonk als het bruisen van machtige wateren, als de stem van de Almachtige, als het geluid van een gedruis, als het geluid van een leger.

Ezechiël 43:2 (HSV) profeteert over het moment van aankomst van de troonwagen van God in Jeruzalem:

En zie, de heerlijkheid van de God van Israël kwam uit de richting van het oosten, en Zijn geluid was als het bruisen van machtige wateren, en de aarde werd verlicht vanwege Zijn heerlijkheid.

Het is een groots moment dat Jesaja 12:5-6 (HSV) lang geleden al voorzag:

5 Zing psalmen voor de HEERE, want Hij heeft zeer grote dingen gedaan. Laat dit bekend worden over heel de aarde!

6 Juich en zing vrolijk, inwoonster van Sion, want groot in uw midden is de Heilige van Israël.

En Ezechiël 43:4-6 (HSV) beschrijft de aankomst van God in de tempel:

4 En de heerlijkheid van de HEERE kwam het huis binnen via de poort die op het oosten uitzag.

5 Toen hief de Geest mij op en bracht mij in de binnenste voorhof. En zie, de heerlijkheid van de HEERE had het huis vervuld.

6 Daarop hoorde ik Iemand uit het huis met mij spreken, terwijl de Man naast mij bleef staan, en Hij zei tegen mij: Mensenkind, dit is de plaats van Mijn troon en de plaats van Mijn voetzolen, waar Ik voor eeuwig wonen zal onder de Israëlieten.

De massale koorzang begeleidt de intrede van de Heerlijkheid van de HEERE in de tempel. Eindelijk is de hoge God terug op aarde; de Almachtige, heeft het koningschap aanvaard. Zacharia 8:3 spreekt erover:

Zo zegt de HEERE: Ik ben naar Sion teruggekeerd en Ik zal midden in Jeruzalem wonen. Jeruzalem zal ‘stad van de waarheid’ genoemd worden, de berg van de HEERE van de legermachten ‘de heilige berg’.

Vers 7: Laten we blij zijn, ja laten we jubelen en Hem de glorie geven, want de bruiloft is op handen. Het Lam, evenals de vrouwe van Hem (God), heeft zich gereedgemaakt.

Als de hoge God weer in de tempel woont, kan het Nieuwe Verbond in werking treden – hier bruiloft genoemd –; de bruiloft tussen God en Israël (Zijn vrouwe). Jeremia 31:31-34 (HSV) profeteert erover:

31 Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten,

32 niet zoals het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb op de dag dat Ik hun hand vastgreep om hen uit het land Egypte te leiden - Mijn verbond dat zij verbroken hebben, hoewel Ík hen getrouwd had, spreekt de HEERE.

33 Voorzeker, dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël sluiten zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn.

34 Dan zullen zij niet meer eenieder zijn naaste en eenieder zijn broeder onderwijzen door te zeggen: Ken de HEERE, want zij zullen Mij allen kennen, vanaf hun kleinste tot hun grootste toe, spreekt de HEERE. Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken.

En Ezechiël 37:26-28 (HSV):

26 Ik zal met hen een verbond van vrede sluiten. Het zal een eeuwig verbond met hen zijn, Ik zal hun een plaats geven en hen talrijk maken, en Ik zal Mijn heiligdom in hun midden zetten tot in eeuwigheid.

27 Mijn tabernakel zal bij hen zijn, Ik zal een God voor hen zijn en zíj zullen een volk voor Mij zijn.

28 Dan zullen de heidenvolken weten dat Ik de HEERE ben, Die Israël heiligt, wanneer Mijn heiligdom voor eeuwig in hun midden zal zijn.

Onder leiding van het Lam, Jezus Christus, heeft de vrouwe (Israël) zich gereedgemaakt om God te ontvangen. Dat is lang geleden voorzegd – Ezechiël 34:23-24 (HSV):

23 Ik zal over hen één Herder doen opstaan en Die zal ze weiden: Mijn Knecht David. Híj zal ze weiden en Híj zal een Herder voor ze zijn.

24 En Ik, de HEERE, zal een God voor ze zijn, en Mijn Knecht David (= Jezus Christus) zal Vorst zijn in hun midden. Ík, de HEERE, heb gesproken.

En in Jesaja 2:2-3 (HSV):

2 Het zal in het laatste der dagen geschieden dat de berg van het huis van de HEERE vast zal staan als de hoogste van de bergen, en dat hij verheven zal worden boven de heuvels en dat alle heidenvolken ernaartoe zullen stromen.

3 Vele volken zullen gaan en zeggen: Kom, laten wij opgaan naar de berg van de HEERE, naar het huis van de God van Jakob; dan zal Hij ons onderwijzen aangaande Zijn wegen, en zullen wij Zijn paden bewandelen. Want uit Sion zal de wet uitgaan, en het woord van de HEERE uit Jeruzalem.

Dat de leiding in de hand Jezus zal liggen, werd ook lang geleden voorzegd; Jesaja 61:1-2 (HSV):

1 De Geest van de Heere HEERE is op Mij, omdat de HEERE Mij (Jezus Christus) gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen. Hij heeft Mij gezonden om te verbinden de gebrokenen van hart, om voor de gevangenen vrijlating uit te roepen en voor wie gebonden zaten, opening van de gevangenis;

2 om uit te roepen het jaar van het welbehagen van de HEERE (het Duizendjarig Rijk) en de dag van de wraak van onze God (de oordelen); om alle treurenden te troosten;

En de psalmist schreef een passend lied voor deze grote gebeurtenis; Psalm 98:2-7 (HSV):

2 De HEERE heeft Zijn heil bekendgemaakt en Zijn gerechtigheid geopenbaard voor de ogen van de heidenvolken.

3 Hij heeft gedacht aan Zijn goedertierenheid en trouw voor het huis van Israël; alle einden der aarde hebben gezien het heil van onze God.

4 Juich voor de HEERE, heel de aarde, breek uit in gejuich, zing vrolijk en zing psalmen.

5 Zing psalmen voor de HEERE met de harp, met de harp en met luid psalmgezang,

6 met trompetten en bazuingeschal, juich voor het aangezicht van de Koning, de HEERE.

7 Laat de zee bulderen met al wat ze bevat, de wereld juichen met wie haar bewoont.

Deze Psalm profeteert dat alle einden der aarde het heil van onze God hebben gezien. De psalmist spreekt in de Perfectum Propheticum – de verleden tijd van de profeten, hij ziet de profetie als een vaststaand feit!

Vers 8: En het was haar gegeven dat zij bekleed zou worden met fijn linnen dat zuiver en stralend

is, want fijn linnen symboliseert de rechtvaardige daden van de heiligen.

Het ware Israël (haar) is gezuiverd van elke smet en is bekleed met fijn linnen dat zuiver en stralend is. Heiligen worden ze genoemd, want zij hebben de Antichrist weerstaan en Satan afgewezen.

Vers 9: Daarna zei hij tot mij: ‘Dat geschreven zij: Gezegend degenen die het Lam geroepen heeft tot het banket van de grote bruiloft’. Hij vervolgde: ‘want dit zijn de waarachtige woorden van de hoge God’.

Deelnemen aan het banket van de grote bruiloft is geen open invitatie. Alleen die het Lam geroepen heeft mogen Jeruzalem binnengaan. Eeuwen geleden spraken de profeten erover: Ezechiël 20:38 (HSV):

Ik zal van u uitzuiveren wie in opstand komen en wie tegen Mij overtreden. Ik zal hen leiden uit het land waar zij vreemdeling zijn, maar zij zullen op het grondgebied van Israël niet komen. Dan zult u weten dat Ik de HEERE ben.

En Zacharia 13:9 (HSV):

Ik zal dat derde deel in het vuur brengen en het louteren, zoals men zilver loutert. Ik zal het beproeven, zoals men goud beproeft. Het zal Mijn Naam aanroepen en Ík zal het verhoren. Ik zal zeggen: Dit is Mijn volk; en zij zullen zeggen: De HEERE is mijn God.

Vers 10: Ik viel voor zijn voeten neer om hem te aanbidden, maar hij zei tegen mij: Pas op dat u dat niet doet! Ik ben slechts een mededienstknecht van u en van uw broeders die het getuigenis van Jezus aanhangen. Aanbid de hoge God, het is immers de getuigenis van de Verlosser van Jahweh die de geest van de profetie vormgeeft!

Het wordt Johannes wat te veel. De indringende beelden en de bulderende geluiden overweldigen hem en hij valt neer voor de voeten van de aartsengel. Deze verbiedt hem dat; alleen God mag aanbeden worden.

Ondanks zijn hoge functie getuigt de aartsengel dat hij niet hoger in rang staat dan Johannes en zijn

broeders die aan het getuigenis van Jezus vasthouden. Dat geeft aan hoe belangrijk ware gelovigen in Gods ogen zijn. Het woord broeders duidt waarschijnlijk alle gelovigen van alle tijden.

Vers 11a: Toen zag ik in een visioen de hemel geopend en zie toch!: Er verscheen een wit paard en Hij die daarop zat wordt getrouw en waarachtig genoemd. Hij oordeelt naar recht en zo strijdt Hij ook.

Na het vertrek van God naar de aarde verschijnt een ruiter in de hoge hemel op een wit paard. Het is de verheerlijkte Jezus Christus Die zich ook opmaakt om naar deze wereld te vertrekken. Hij komt in eerste instantie ten oordeel; om daar slag te leveren tegen de satanische legermachten.

De eerste maal dat Johannes de hemel geopend ziet is in Openbaring 4:1. In 11:19 wordt hem de ark van het verbond getoond. De derde maal is in Openbaring 15:5 en hier vinden we de vierde melding. De laatste drie taferelen samen markeren de terugkeer naar de aarde van God en Jezus Christus. Dan keert ook de Ark van Zijn Verbond naar de aarde terug.

De woorden oordeelt naar recht zijn een Hebraïsme van mishpât. Het betekent rechtmatig oordeel en dat bewerkt de Raad Gods: Gods plan met de mensheid. Als van Jezus wordt gezegd dat Hij naar recht oordeelt en zo ook strijdt dan wijst dat op de uitvoering van mishpât – Efeziërs 1:8b-10 (NBV):

Hij (God) heeft ons in al zijn wijsheid en inzicht dit mysterie onthuld: zijn voornemen om met Christus de voltooiing van de tijd te verwezenlijken en zijn besluit om alles in de hemel en op aarde onder één hoofd bijeen te brengen, onder Christus.

Vers 12: Wat aan Hem opviel waren Zijn ogen, gelijk een vuurvlam. En op Zijn hoofd droeg Hij vele diademen. Hij had er een naam op geschreven die niemand kent dan Hijzelf.

Het vertrek van Jezus Christus naar de aarde geschiedt in grootse stijl. Hij verschijnt op een wit paard in hemelse heerlijkheid. De vele diademen op Zijn hoofd symboliseren dat Jezus de Soeverein wordt van vele koninkrijken op aarde. Daarom wordt Hij Koning der koningen en Heer der heren genoemd wordt (vers 16). Alle koninkrijken van de aarde vallen Hem toe.

Evenals aan de gezaligde gelovigen een geheime naam wordt gegeven die niemand kent dan God en hijzelf, is dat ook het geval tussen Jezus Christus en Zijn Vader. Als in Johannes 10:30 Jezus zegt: de Vader en Ik zijn één, dan wordt dat bezegeld in die Naam.

Vers 13: Hij had een in bloed gedoopte mantel omgeslagen en Zijn naam luidt: Het Woord van de hoge God.

Jezus Christus komt in eerste instantie ten oordeel om de vijanden van God uit te roeien. Pas daarna neemt Hij het koningschap op Zich en wordt Hij de Vredevorst. Het bloed verwijst naar Zijn kruisdood. Jesaja 63:2 (HSV) spreekt namelijk over Jezus Christus en Zijn helrode kleding. In mijn verklaring van Jesaja schreef ik daar het volgende commentaar bij:

Het tafereel dat beschreven wordt, heeft te maken met het losserschap van Jezus. De verzoening van schuld, die voor een mens immers een bindende voorwaarde is om voor God geheiligd te worden, is namelijk een tweesnijdend zwaard. Want wie geen beroep doet op het bloed van Christus, betaalt met zijn eigen bloed. Voor gelovigen symboliseert het rode gewaad verzoening en heil, voor de vijanden van God oordeel en dood.

Jezus Christus is de vervulling van de Raad Gods. Dat wordt met deze uitdrukking nog eens bevestigd. Je zou bijna kunnen zeggen: Jezus is de Raad Gods; Johannes 1:1-18 (HSV) getuigt erover:

1 In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God.

2 Het was in het begin bij God.

3 Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat.

4 In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen.

5 Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.

10 Het Woord was in de wereld, de wereld is door hem ontstaan en toch kende de wereld hem niet.

14 Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader.

Vers 14: En de hemelse legers volgden Hem op witte paarden die bekleed waren met fijn linnen, wit en smetteloos.

De hemelse legers zijn legioenen engelen onder aanvoering van één van de zeven aartsengelen.

Vers 15a: Van Zijn mond ging een scherp zwaard uit, opdat Hij de heidenvolken daarmee zou slaan. Hij zal hen namelijk hoeden met een ijzeren staf; ja Hij treedt de wijnpersbak van de brandende passie en de toorn van de hoge God, de Almachtige.

Het is natuurlijk niet zo dat Jezus Christus in plaats van een tong een scherp zwaard heeft. Jezus kan een

vijand doden met een enkel woord; 2 Thessalonicenzen 2:8 (HSV) getuigt daarover:

Dan zal de wetteloze (de Antichrist) geopenbaard worden. De Heere zal hem verteren door de Geest van Zijn mond en hem tenietdoen door de verschijning bij Zijn komst;

De woorden van macht zullen de Antichrist doden. En als kort daarna de legers uit de heidenvolken zich voorbereiden voor de aanval op Jeruzalem, vinden ze een machtige strijder en hemelse legers tegenover zich. Er volgt geen verbeten strijd; de nederlaag van de heidenvolken voltrekt zich snel en radicaal door De Plaag (Zacharia 14:12-15). Daarmee wordt een einde gemaakt aan alle oorlogen op aarde.

Het is niet alleen de bedoeling de vijandelijke volken te overwinnen. Jezus komt ook om de vijanden van God te straffen en in dit geval betekent dat doden, want de toorn van God is als een verterend vuur.

Vers 16: Ook was op die mantel en tegen Zijn dij deze titel geschreven: Koning der koningen en Heer der heren.

Behalve de diademen op Zijn hoofd (vers 12a – tekenen van Zijn komende koningschap over de volken van de aarde) draagt de verheerlijkte Jezus Christus een mantel waarop Zijn hoge titel is geschreven.

Vers 17-18:

17 Toen zag ik in een visioen de eerste engel die daar nog stond – die van het zonlicht. Hij heeft toen met machtige stem (voorzeggend) uitgeroepen hetgeen tot alle vogels gericht was die hoog aan de hemel vlogen: ‘Hierheen, nu! Opdat jullie verzameld worden tot de maaltijd van de grote God.

18 Opdat jullie eten zouden van het vlees van koningen en het vlees van oversten over duizend en het vlees van de machtigen en het vlees van de paarden en van hen die daarop zitten en het vlees van alle vrijen en dienaren, van zowel eenvoudige als van belangrijke mensen.

Johannes ziet een aartsengel die hij herkent als degene die in Openbaring 18:1 nederdaalde uit de hemel. Het is een aartsengel met groot gezag die licht uitstraalt als de zon (omdat hij van de hoge God komt).

Dan klinkt zijn machtige stem die miljoenen vogels oproept tot een wel heel vreemde taak. De vogels wordt opgedragen om het vlees van de vijanden van God te eten (vers 18). Er wordt hier op de laatste slag geduid, als Satan een laatste krachtinspanning levert en een enorm leger onder aanvoering van Gog uit Magog naar Jeruzalem stuurt. Daar spreekt ook Ezechiël 39:17 (HSV) over:

En u, mensenkind, zo zegt de Heere HEERE: Zeg tegen alle soorten vogels en tegen alle dieren van het veld: Verzamel u en kom, kom van rondom bijeen, bij Mijn offer, dat Ik breng, een groot offer voor u op de bergen van Israël, en eet vlees en drink bloed.

Hoewel we van een slag spreken – wat suggereert dat er strijd aan beide kanten is – is dat teveel eer. Want God zendt De Plaag en die vaagt dit enorme leger in een oogwenk weg. Ezechiël 38:21-23 (HSV):

21 Op al Mijn bergen zal Ik een zwaard tegen hem oproepen, spreekt de Heere HEERE. Ieders zwaard zal tegen zijn broeder zijn.

22 Ik zal met hem een rechtszaak voeren door pest en door bloed. Ik zal een alles wegspoelende regen, en hagelstenen, vuur en zwavel op hem doen regenen, op zijn troepen en op de vele volken die met hem zijn.

23 Zo zal Ik Mijn grootheid tonen en Mij heiligen en voor de ogen van vele heidenvolken bekend worden. Dan zullen zij weten dat Ik de HEERE ben.

Wat overblijft zijn dode lichamen en een enorme hoeveelheid oorlogstuig. Het aantal lijken zal zo groot zijn dat het volk Israël zeven maanden nodig heeft om die te begraven; Ezechiël 39:12 (HSV):

Het huis van Israël zal hen begraven om het land te reinigen, zeven maanden lang.

Excurs: Gog uit Magog – een Satanische Macht

De Bijbel getuigt tweemaal over Gog: in Ezechiël 38/39 en Openbaring 20, maar de gebeurtenissen liggen ver uit elkaar. Ezechiël spreekt over een periode kort voor de stichting van het Messiaanse Rijk. Openbaring 20 over gebeurtenissen die 1000 jaar later plaatsvinden. Niet weinige exegeten proberen de twee gebeurtenissen in elkaar te schuiven, maar dat is niet in overeenstemming met de grondtekst.

We grijpen terug naar de waarschijnlijke woordbetekenis van de naam Gog; dat is: duistere en Magog (= land van Gog): land van de duistere. Dat werkt sterk de indruk dat over Satan zelf gesproken wordt. Als we die betekenis aanhouden is de opkomst van Gog, na het duizendjarig rijk (Openbaring 20:7-10) geen raadsel meer. Dan kunnen we het verslag van Ezechiël 38-39 vóór het Messiaanse Rijk plaatsen, conform de context en spreekt hij over Satan in een aardse gestalte. Die macht wordt duizend jaar gebonden (Openbaring 20:2, 3). Daarna, in Openbaring 20:7 spreekt Johannes over het herleven van de macht van Satan die in de aardse gestalte van Gog optreedt. Dan zijn de Gog van Ezechiël en de Gog uit de Openbaring – duizend jaar later – identiek.

Twee Kwade Machten – In Ezechiël 38 en 39 wordt gesproken over een grote veldslag in de Eindtijd, aan het einde van de Grote Verdrukking, kort voor de wederkomst van Jezus Christus. Gog verschijnt in de Eindtijd en zal, naast de Antichrist, de belangrijkste vijand van God en van Israël zijn, zo getuigt de Bijbel. Maar wie is hij dan wel? Sommigen verwarren hem met de Antichrist, mede omdat men zich niet kan voorstellen dat er twee kwade machten zullen optreden in de Eindtijd. Toch is dat het geval.

De Situatie Loopt Satan uit de Hand – Achter de Antichrist en de Valse Profeet zit de macht van Satan. Hij heeft de regie. Aan het eind van de Grote Verdrukking wordt duidelijk dat de Antichrist zijn greep op de gebeurtenissen verliest. De aanhoudende oordelen over de aarde, de onmacht van de Antichrist om deze te doen stoppen, ondermijnen hun autoriteit. Daar komen nog vier afgevallen aartsengelen bij die losgelaten worden uit de Abyssus. Die trekken zich niets van Satan aan, maar volgen een eigen agenda. Zij doden het derde deel van de mensheid (Openbaring 9:15) – ook van de onderdanen van de Antichrist. In de volstrekte wanorde komen de vazallen van de Antichrist in opstand (zij zullen de hoer gaan haten – Openbaring 17:16). Dit is een streep door de rekening van Satan. Hij moet iets nieuws verzinnen.

Wie Zijn de Opstandelingen? – Dat zijn de koningen van het Noorden en de koningen van het Zuiden die in Openbaring 17:12-13 de Tien Koningen worden genoemd. Zij komen tegen de Antichrist in opstand. Ook Daniël 11:40 profeteert daarover. We geven nu een directe vertaling uit de Hebreeuwse grondtekst, want de meeste vertalingen wijken te veel af:

Ten tijde van het Einde zal de koning van het Zuiden met hem (de Antichrist) de strijd aangaan. Dan zal de koning van het Noorden tegen hem aanstormen, met wagens en met ruiters en met vele schepen. Hij zal landen binnentrekken, hen overspoelen en er pijlsnel doorheen trekken.

De rebellie in de coalitie is een streep door Satans rekening. Onderlinge verdeeldheid tussen dienaren van Satan is echter geen bijzonderheid. Er is namelijk geen sprake van een liefdesband tussen zijn dienaren of onderlinge trouw. Samenwerking geschiedt op basis van angst; vrees voor degene die boven iemand staat.

Satan moet deze bedreiging van zijn plannen pareren en doet dat door de opkomst van Gog uit Magog. Wie is Gog? Waarschijnlijk Satan zelf, hoewel in een aardse gedaante. In de grondtekst van Openbaring 20:8 wordt Satan ton Gōg genoemd; dé Gog. Dat duidt erop dat hij bekend is. En de enige plaats in het Oude Testament waar over hem gesproken wordt is Ezechiël 38-39. Deze Gog verenigt alle aan God vijandelijke machten, behalve de Antichrist. Die heeft zijn nut gehad en wordt door Satan afgedankt.

God Grijpt in! – Volgende stap is dat Satan/Gog zijn legers op Jeruzalem afstuurt. Die veldtocht mondt uit in de slag van Harmageddon. Op dit slagveld, ten noorden van Jeruzalem, als dit grote leger optrekt om Jeruzalem en de tempel te verwoesten, grijpt God in en stuurt de Plaag; Zacharia 14:12-13 (HSV):

12 En dit zal de plaag zijn waarmee de HEERE al de volken zal treffen die tegen Jeruzalem hebben gestreden: Hij zal ieders vlees, terwijl hij nog op zijn voeten staat, doen wegteren; de ogen van allen zullen wegteren in hun kassen en de tong van allen zal wegteren in hun mond.

13 Op die dag zal het geschieden dat er een grote, door de HEERE bewerkte, verwarring onder hen zal ontstaan, zodat zij elkaars hand zullen vastgrijpen en tegen elkaar de hand zullen opheffen.

Vers 19 en 20

19 Daarna zag ik in een visioen het beest en de koningen van de aarde, samen met hun legers, die verzameld waren om slag te leveren met Hem die op het paard gezeten was en gevolgd werd door Zijn eigen leger.

20 En het beest werd gegrepen en met hem de Valse Profeet die voor zijn aangezicht de miraculeuze tekenen had gedaan, waardoor hij hen die het merkteken van het beest aanvaard hadden, misleid heeft: zij die zijn beeld aanbeden hadden. Deze twee werden levend neer gebracht in het meer van het vuur dat brandt vanwege de hoge God.

Johannes maakt weinig woorden vuil aan een beschrijving van de slag. God grijpt in en het leger van Gog wordt vernietigd. Het beest (de Antichrist) en de Valse Profeet worden levend neer gebracht in het meer van het vuur dat brandt vanwege de hoge God. Het is goddelijk vuur dat niet alleen lichamen verteert maar ook de ziel. Of dat ook geldt voor demonen als de Antichrist en Valse Profeet is niet duidelijk. Satan wordt nog niet in dat vuur geworpen. Hij wordt voor duizend jaar gebonden (Openbaring 20:1-3).

Vers 21: De overigen nu werden gedood met het zwaard van Hem Die op het paard zat, dat van Zijn mond uitging en alle vogels werden verzadigd met hun vlees.

Het woord loipoi (overigen) duidt op het gehele leger van Gog. Zij worden op bevel van Jezus Christus door de Plaag gedood (Zacharia 14:12-13). De rest spreekt voor zich.

Deze studie is niet meer dan een uittreksel met beperkte inhoud. Voor een veel uitgebreider bespreking verwijzen we naar:

De Openbaring van Jezus Christus door GertA. van de Weerd.

Copyright: Gert A. van de Weerd; PMI Boeken BV.