📄 Download deze Bijbelverklaring (PDF)
Openbaring 18:1-8 De Val van Babylon en haar Zonden
Vers 1: Toen dit alles voorbij was, zag ik in een visioen een engel die nederdaalde uit de hemel. Hij bezat groot gezag en de aarde werd verlicht door zijn glorie.
Met dit alles duidt Johannes op de aanvullende verklaringen die hij in Openbaring 17 van een aartsengel heeft gekregen. Openbaring 18 gaat daarmee verder. De hoge God zendt een aartsengel naar de aarde. Hij komt rechtstreeks van Gods woning vóór het aangezicht van God. Hij straalt daarom licht uit als de zon.
Excurs 1: Tekenen van de Tijd
Sinds het boek Openbaring geschreven werd, hebben christenen nagedacht over tekenen van de tijd die zouden aangeven of de Eindtijd voor de deur staat. Dat leidde tot allerlei theorieën die één kenmerk gemeen hebben: Men toont een grote voorliefde voor rampenscenario’s, zoals oorlogen, hongersnoden, natuurrampen en epidemieën. Jezus Christus Zelf blijkt daar anders over te denken, want in Mattheüs 24:3-13 leert Hij ons dat oorlogen en rampen van alle tijden zijn en zeker geen voorboden van de Eindtijd. Jezus geeft slecht vage tijdsaanwijzingen over de Eindtijd – Mattheüs 24:14 (HSV):
Dit Evangelie van het Koninkrijk zal in heel de wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken; en dan zal het einde komen (= de Eindtijd of de Grote Verdrukking).
De vraag is dus: Zijn we nu zover dat heel de wereld van het evangelie gehoord heeft? Moeilijk te zeggen, want wat betekent in de hele wereld gepredikt? Heden zijn er maar weinig gebieden waar zendelingen nog niet geweest zijn, dus de vervulling van deze profetie van Jezus is in ieder geval vrij dichtbij. En als die tekst op radio en tv-uitzendingen doelt, dan kunnen we vaststellen dat de hele wereld heden inderdaad door het evangelie bereikt wordt. Maar, ligt daar het kantelpunt? We weten het niet. Helaas is Mattheüs 24:14 zo ongeveer de enige profetie die over de startdatum van de Eindtijd spreekt. Alle andere profetieën zijn op gebeurtenissen in de Eindtijd zelf gericht, te beginnen met de Opname van de Gemeente.
Ook de apostel Paulus spreekt over gebeurtenissen in de Eindtijd – 1 Thessalonicenzen 5:2-3 (HSV):
2 Want u weet zelf heel goed dat de dag van de Heere (de oordelen van God) komt als een dief in de nacht.
3 Want wanneer zij zullen zeggen: Er is vrede en veiligheid, dan zal een onverwacht verderf hun overkomen, zoals de barensweeën een zwangere vrouw, en zij zullen het beslist niet ontvluchten.
Dat verderf (of: dag van de Heere) duidt zowel op de vervolgingen door de Antichrist als op de oordelen van God in de Grote Verdrukking. Dat betreft maar een onderdeel van de Eindtijd, namelijk de tweede helft van de Grote Verdrukking. Dat verderf zal de wereld onverwacht overkomen – niet in een periode van oorlog of rampen, maar als in de hele wereld vrede en veiligheid heerst. Kennelijk is de eerste helft van de Grote Verdrukking zo beroerd nog niet (tenminste in de ogen van de wereld).
De dag van de Heere (de oordelen van God – de tweede helft van de Grote Verdrukking) zal de wereld overvallen. Hij komt als een dief in de nacht (1 Thessalonicenzen 5:2, 4). Gelukkig geldt dat niet voor ware gelovigen. Daar zegt Paulus het volgende over in 1 Thessalonicenzen 5:4,5, 9 en 10 (HSV):
3 Maar u, broeders, bent niet in duisternis, zodat die dag u als een dief zou overvallen.
4 U bent allen kinderen van het licht en kinderen van de dag. Wij zijn niet van de nacht en ook niet van de duisternis.
9 Want God heeft ons niet bestemd tot toorn (De toorn van God over de aarde in de Grote Verdrukking), maar tot het verkrijgen van de zaligheid, door onze Heere Jezus Christus (= de Opname van de Gemeente),
10 Die voor ons gestorven is, opdat wij, hetzij wij waken, hetzij wij slapen, samen met Hem (Jezus Christus) zouden leven.
Vers 10 wordt bevestigd in 1 Thessalonicenzen 4:15-17 (HSV):
15 Want dit zeggen wij u met een woord van de Heere (Jezus), dat wij die levend zullen overblijven tot de komst van de Heere, de ontslapenen beslist niet zullen voorgaan.
16 Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan.
17 Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken,
naar een ontmoeting met de Heere in de lucht (= de Opname). En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn.
Vers 2a: Toen riep hij met donderende stem, zeggende: Gevallen, gevallen is het Grote Babylon!
Gaf de aartsengel in Openbaring 17 nog persoonlijk uitleg aan Johannes, hier spreekt hij de gehele wereld toe, vandaar die donderende stem die overal op aarde gehoord wordt. De val van Babylon is geen nieuw feit. Die lag profetisch al eeuwen vast in de Raad Gods, maar niet verankerd in de tijd. Jesaja is de profeet die de val van Babylon al eeuwen geleden zag – Jesaja 21:9 grondtekst:
Gevallen, Gevallen is Babylon. Heel het gesneden beeld 1) van haar god 2) brak aan stukken op de aarde.
1) De NBV- NBG- en HSV-vertaling spreken van afgoden. Dat klopt niet, want peçîyl betekent gesneden beeld of afgodsbeeld, enkelvoud.
2) Velen vertalen in plaats van ‘haar god’ met goden (grondwoord ’ĕlôhîym), maar er staat ’ĕlôahh, enkelvoud. Die god is het afgodsbeeld van het Beest in de Voorhof van de tempel te Jeruzalem.
De ondergang van Babylon gaat dus gepaard met de vernietiging van het afgodsbeeld in de Voorhof van de Tempel. Na de ondergang van de Antichrist en zijn rijk wordt Jeruzalem ‘gereinigd’ en zo gereed gemaakt om de Heerlijkheid des HEEREN ontvangen. De stad Babylon echter wordt volkomen verwoest.
Vers 2b: Het is tot een woonplaats van demonen geworden, ja, een verblijfplaats voor elke onreine
geest, onreine vogel of onrein beest, (een streek) die verafschuwd wordt.
God bestemt de plaats, waar eens Babylon zal worden herbouwd én verwoest, als de enige streek in de wereld die vervloekt is tijdens het Messiaanse Rijk.
Vers 3: Want alle volken hebben de wijn van de wellust van haar hoererij gedronken en de koningen op aarde hebben met haar gehoereerd.
Het woord want wijst op vers 2b en benadrukt het kwaad dat door de Antichrist en zijn rijk verspreid is (het Grote Babylon en de Babylonreligie). Daaraan hebben de machthebbers (koningen) van de gehele wereld meegedaan (met haar gehoereerd). Zij zijn medeschuldig, echter Babylon (en daarachter Satan) worden als hoofdschuldigen gekenmerkt.
Vers 3b
De handelaars op aarde zijn rijk geworden door de betovering van haar excessieve rijkdom, waarmee zij zich hebben verrijkt.
In Excurs 1 spraken we over de tekenen van de tijd. In dit vers vinden we nog zo’n ‘teken’ en dat geeft te denken. Want juist de huidige tijd wordt gekenmerkt door ongebreideld materialisme en uitingen van excessieve rijkdom. Democratie is een toverwoord dat de deur opent naar een beter leven voor mensen; tenminste dat is de theorie. In feite is het een poging van de mens om een ‘hemel op aarde’ te scheppen en die is uiteindelijk gedoemd te mislukken. Dat kan God alleen. Is democratie dan slecht? Neen, het is het minst slechte systeem dat we kennen en het heeft ons grote materiële welvaart gebracht. Maar democratie is kwetsbaar. Het functioneert alleen als aan enige basisregels wordt voldaan. Die zijn:
Geen protectionisme om landen af te grendelen van anderen.
Vrije verkiezingen en een vrije pers.
Een grote en welvarende middenklasse.
Nivellering tussen lage in hoge inkomens.
Wel, alle vier staan heden op de tocht. De middenklasse in democratische landen die in de periode 1960-1990 voortdurend groeide, slinkt sinds enige decennia gestaag. De nivellering tussen lage en hoge inkomens is omgedraaid; de kloof tussen rijk en arm wordt voortdurend groter. Vrije verkiezing zijn in steeds minder democratische landen nog echt ‘vrij’. In de Verenigde Staten moet je honderden miljoenen dollars meebrengen om nog enige kans te maken om president te worden. De macht van het kapitaal neemt voortdurend toe. Excessieve rijkdom is geen uitzondering meer, maar doelstelling van een kleine bovenklasse die zich wentelt in aanstootgevende, extreme luxe.
Dat de rechtspraak in dictatoriale landen het recht niet dient, weten we wel. Echter, het recht in democratische landen staat ook op de tocht en dient in toenemende mate een rijke elite. Want alleen zij kunnen zich dure advocaten permitteren. Rechtbanken wegen niet meer af wat billijk is – de geest van de wet –, maar interpoleren de letter van de wet. Steeds vaker zijn vormfouten en mazen in de wet gidsen bij uitspraken. Openbaring nu leert ons dat dit alles de weg effent voor de komst van de Antichrist. En ook dat een extreme vorm van kapitalisme één van Satans instrumenten is om controle over de wereld te verkrijgen (Openbaring 13:17).
Vers 4: Toen hoorde ik uit de hemel een andere (donderende) stem, zeggende: Neem afstand van
haar, gij Mijn volk, zodat u geen deel zou hebben aan haar zware zonden en u daarom door haar plagen getroffen zou worden.
Een tweede aartsengel verheft zijn stem. Ogenschijnlijk lijkt het een oproep die een universele betekenis heeft; een waarschuwing aan het adres van Mijn volk, dus het volk Israël en aan christenen om afstand te nemen van Babylon. Dus wordt bedoeld dat je niets met de Antichrist van doen moet hebben.
Hoewel… is dat zo? Gelovigen zullen in die tijd sowieso afstand nemen van de Antichrist. Hij is immers de grote vijand? We maken het veel te moeilijk. De aartsengel roept hier simpel op om op tijd te vluchten voordat het Beeld van het beest wordt ingewijd en eenieder het moet aanbidden op straffe des doods. De aartsengel roept op om te vluchten of onder te duiken voor het te laat is. Mattheüs 24:15-18 (HSV):
15 Wanneer u dan de gruwel van de verwoesting, waarover gesproken is door de profeet
Daniël, zult zien staan op de heilige plaats – laat hij die het leest, daarop letten! –
16 laten dan zij die in Judea zijn, vluchten naar de bergen.
17 Wie op het dak is, moet niet naar beneden gaan om iets uit zijn huis te halen,
18 en wie op de akker is, moet niet terugkeren naar wat hij achterliet om zijn kleren te halen.
Gods oordelen zijn zelden selectief. Lot werd rechtvaardig bevonden. Toch moest hij Sodom verlaten om gespaard te kunnen worden. Dat geldt ook hier, want wie ten tijde van het oordeel over Babylon in haar omgeving verkeert, zal eveneens door haar plagen getroffen worden. De oproep van Jezus Christus is dus van het grootste belang voor gelovigen in die tijd.
Vers 5: Want die zonden kleefden haar aan tot in de hemel. Daar heeft de hoge God haar misdaden in herinnering gebracht.
De Antichrist is een incarnatie van Satan. In het huidige tijdperk heeft Satan nog toegang tot de engelen- hemel. Dat gaat veranderen en wel om de volgende reden:
a. In de eerste helft van de Grote Verdrukking zullen gelovigen het steeds moeilijker krijgen, omdat de Antichrist dan bezig is een wereldkerk te stichten waar alle bestaande kerken in op zullen moeten gaan.
b. Halverwege de Grote Verdrukking zal de Antichrist een afgodsbeeld in de Voorhof van de tempel laten oprichten (Openbaring 13:14-18). Daarmee vangen zware vervolgingen van gelovigen aan.
Heel dit verderfelijke plan is in de geesteswereld (de engelenhemel) zichtbaar in de gestalte van de Grote Rode Draak (Satan). Want in de geesteswereld geldt: Wat je ziet is wat je krijgt. Daar kun je jezelf niet anders voordoen. De boosaardige voornemens van de Grote Rode Draak (in vers 5 omschreven met die zonden) zijn letterlijk zichtbaar in de gestalte van Satan. Daarom zegt Johannes: Want die zonden kleefden haar (Satan) aan tot in de hemel. En in die hemel heeft de hoge God haar misdaden aan de zeven Godgetrouwe aartsengelen in herinnering gebracht – ze erop gewezen. En dat leidt weer tot oorlog in de hemel, want Satan wordt daarom aangevallen door de aartsengel Michael en zijn engelen. Die oorlog verliest Satan en zo wordt hem de toegang tot de engelenhemel ontzegd.
Vers 6: Vergeld haar zoals zij ook jullie heeft vergolden en verdubbel aan haar het dubbele, overeen- komstig haar eigen werken, in de beker die zij zelf gemengd heeft tot een dubbele menging.
Met jullie wordt op de zeven gedoeld. God roept deze aartsengelen op om Satan aan te vallen en dat gebeurt ook (Openbaring 12:7-9). Er wordt in vers 6 van volledige vergelding gesproken, zoals in de Mozaïsche wet is neergelegd (Exodus 22:4, 7, 9). Er is geen ruimte meer voor enige vorm van genade.
Vers 7a.1: Geef haar net zoveel pijniging en rouw naar de mate waarin zij zichzelf verheerlijkt heeft en in wellustige weelde gedompeld was.
Ook hier spreekt de Mozaïsche wet (Exodus 22:4, 7, 9). Het oordeel over Babylon is aangebroken. Verheerlijking (Grieks: doxazō) is een woord dat meestal wordt toegeschreven aan God. Daarmee geeft Johannes aan wat de grootste zonde van Satan was; hij wilde aan God gelijk zijn. Jesaja 14:12-14 (HSV):
12 Hoe bent u uit de hemel gevallen 1), morgenster 2), zoon van de dageraad! 3) U ligt geveld op de aarde 4) overwinnaar over de heidenvolken! 5)
13 En ú zei in uw hart: Ik zal opstijgen naar de hemel; tot boven Gods sterren 6) zal ik mijn troon verheffen, ik zal zetelen op de berg van de ontmoeting 7) aan de noordzijde 8).
14 Ik zal opstijgen boven de wolkenhoogten 9), ik zal mij gelijkstellen met de Allerhoogste 10).
1) Satan werd uit de hemel verbannen na zijn verloren strijd met getrouwe aartsengelen (Openbaring 12:7-9).
2) Satan werd voor zijn val morgenster genoemd. Die titel viel na zijn val aan Jezus toe.
3) Het woord dageraad duidt op de schepping, waar alle twaalf aartsengelen, dus ook Lucifer (= Satan vóór zijn val), aan meewerkten (Job 38:1-7).
4) ‘U ligt geveld op de aarde’ wijst op Satans ondergang en is een synoniem van de val van Babylon.
5) Dit duidt op de absolute heerserspositie van de Antichrist (dus Satan) gedurende de Grote Verdrukking.
6) Met sterren worden de andere aartsengelen bedoeld. Satan wilde boven hen staan.
7) De plaats waar God woont; de hemelse tempel of het Vaderhuis.
8) Een betere vertaling is: diep in het verborgene. Gods woonplaats is geen ‘open huis’.
9) Bedoeld wordt opstijgen naar de hoogste hemel, de woonplaats van God.
10) Satan wil een troon naast God. Dat kan niet, die is voor Jezus Christus (Psalm 110:1, Handelingen 7:56).
Vers 7b: Toch, in haar hart verzekert zij zichzelf: ik ben als koningin gezeten en ik zal nooit weduwe zijn noch ooit rouw zien.
Deze profetie vinden we terug in Jesaja 47:8 (Excurs 2).
Vers 7b staat in directe relatie tot vers 7a en houdt in dat Satan had kunnen weten dat zijn gedrag door God niet getolereerd zou worden. Vooral het woord verheerlijkt wijst daarop, want de vergoddelijking van Satan door de oprichting van het beeld van het Beest en de Babylonreligie daaromheen, is de druppel die de emmer doet overlopen. Dat brengt God tot de beslissing om in te grijpen op aarde. Heeft Satan dan niets vermoed? Dat is maar de vraag, want vers 7b bevat toch ook ondertonen van twijfel; alsof Satan zichzelf probeert te overtuigen dat hij, ondanks zijn wandaden, er mee weg zal komen.
Excurs 2: Ik Ben als Koningin Gezeten
In Jesaja 47 vinden we aanvullende gegevens om Openbaring 18:7 te verklaren. Het zijn belangrijke verzen die we zorgvuldig moeten ontleden. Eerst Jesaja 47:7-11 in de HSV-vertaling:
7 U zei: Ik zal voor eeuwig gebiedster zijn. Tot nog toe hebt u deze dingen niet ter harte genomen, u hebt niet aan het einde ervan gedacht.
8 Nu dan, hoor dit, genotzuchtige, die zo onbezorgd woont, die in haar hart zegt: Ik ben het, en niemand anders dan ik, ik zal niet als weduwe neerzitten of verlies van kinderen kennen.
9 Maar deze beide dingen zullen u overkomen in een ogenblik, op één dag: verlies van kinderen en weduwschap. Ze zullen in volle omvang over u komen, vanwege uw vele toverijen en uw zeer talrijke bezweringen.
10 Want u hebt op uw slechtheid vertrouwd. U hebt gezegd: Niemand ziet mij. Uw wijsheid, uw wetenschap, die heeft u afvallig gemaakt. U zei in uw hart: Ik ben het, en niemand anders dan ik.
11 Daarom zal er onheil over u komen. Wanneer het aan de dag treedt, zult u niet weten;
rampspoed zal u treffen, u zult die niet kunnen afkopen; er zal plotseling verwoesting over u komen, zonder dat u een vermoeden hebt.
Helaas wordt de Hebreeuwse grondtekst in dit geval nogal slordig vertaald. Zo komt het woord kinderen er niet in voor en is er meer kritiek op deze vertaling. En juist de details brengen de ware betekenis boven. We stappen daarom over op een directe vertaling van Jesaja 47:7-11 uit de Grondtekst 1):
7 En u zei: Voor zeer lange tijd zal ik Gebiedster A) zijn. Nooit kwamen deze dingen in uw hart op; u hield geen rekening met haar einde B).
8 Welnu, hoor dit, gij wellustige die onbekommerd leeft. Die in haar hart zegt: Ik ben C) en ik alleen ben blijvend. Ik zal niet als weduwe leven D), noch zal ik verlies kennen E).
9 Maar deze beide zullen u overkomen, in een oogwenk op een enkele dag: Verlies en weduwschap zal in zijn volheid over u komen F), ondanks uw vele tovenarijen en de kracht van uw ongehoorde bezweringen G).
10 U vond zekerheid in uw kwaadaardigheid H). U zei: Niemand let op mij I). Eigen wijsheid en eigen kennis, juist die, heeft u doen afkeren J). En u zei in uw hart: Ik ben en Ik alleen ben blijvend K). Toen is het kwaad over u gekomen.
11 U kent haar dageraad niet, daarom zal de rampspoed u overvallen L). U kunt haar niet verzoenen M) en zij zal plotseling over u komen; een catastrofe die u niet kunt voorzien N).
1) Weerd, De Verklaring van Jesaja, Deel 2, pagina 431-434 en 445-447.
A) Het woord gebiedster is een synoniem van overste over deze wereld, de titel van Satan.
B) Het einde van de positie van Satan als Overste van deze Wereld (Johannes 12:31, 14:30 en 16:11).
C) Een woordspeling die op de titel van God – de Ik ben, Die Ik ben. Het verwoordt de hoogmoed van Satan.
D) Met weduwe duidt Satan op het verlies van zijn mandaat over de aarde.
E) Dat wil zeggen: enige vorm van nederlaag. Toch werd dit al in Genesis 3:14-15 (de moederbelofte) bepaald.
F) De volheid van zijn komende nederlaag – dus een totale nederlaag.
G) Dat zijn de tekenen en wonderen die Satan en de Antichrist zullen doen.
H) Satan ziet het kwaad dat hij vertegenwoordigt als een wijze van leven die succesvol is.
I) Satan waant zich onaantastbaar en gelooft dat God hem zijn gang laat gaan, zoals al vele eeuwen het geval is.
J) Dat ‘afkeren’ wijst op de zondeval van Satan.
K) Weer die toespeling op de naam van Jahweh – Ik ben – waarmee Satan zich gelijkwaardig aan God verklaart.
L) Satan gelooft niet een toekomstige ondergang, dus zal die hem overvallen.
M) Er is geen vergeving mogelijk voor de daden van Satan.
N) Nogmaals wordt gezegd dat Satan geen rekening houdt met zijn ondergang.
Vers 8: Daarom zullen de plagen haar op één enkele dag treffen: dood, rouw en gebrek. Dan zal zij met vuur verbrand worden, want het is de machtige Heer, de hoge God die haar oordeelt.
Meestal vertaalt men honger voor gebrek. Limos is afgeleid van leipō en duidt op alles wat ontbreekt. De juiste vertaling is gebrek en zegt dat Babylon/Satan alles, waar hij zijn status aan ontleent, kwijtraakt.
Openbaring 18:9-19 De Wereld Beweent de Val van Babylon
Dit tekstgedeelte spreekt over het weeklagen van de wereld na de val van Babylon. Daarin wordt de focus op de kenmerken van haar maatschappij gericht. Want Babylon staat voor de macht van het kapitaal die slechts aan een beperkte bovenlaag van de bevolking ten goede komt. Dat blijkt wel uit vers 9 (koningen van de aarde), vers 11 (handelaars van de aarde) en vers 15 (Degenen die hierin handelden en zich door haar verrijkt hebben). Het zijn de ‘groten der aarde’ die hier in de beklaagdenbank staan.
Vers 9: De koningen van de aarde die hoererij pleegden en lichtzinnig en weelderig leefden, zullen haar bewenen en zich om haar op de borst slaan, wanneer zij de rook van haar inferno zullen zien.
De klaagzang over de ondergang van Babylon is een klaagzang over het verlies van een leven in extreme rijkdom en genotzucht van een kleine kaste van rijken en regeerders. Een dergelijke maatschappij kan alleen bestaan onder een dictatuur van ‘hard kapitalisme’. En dat is precies wat de Antichrist zal doen.
Vers 10: Zij blijven van verre staan vanwege de panische angst voor haar kwelling, zeggende: Wee, wee de stad, het Grote Babylon, de sterke stad. Want in één uur is het oordeel over u gekomen.
Niemand durft nog in de buurt van Babylon te komen. Het oordeel van God is kennelijk zo heftig dat een panische angst de vijanden van God aangrijpt. De woorden één uur betekenen: een korte tijd.
Vers 11-13:
11 En de handelaars van de aarde wenen en treuren om haar, want er is niemand die hun overvloedige waren nog koopt:
12 Grote hoeveelheden goud, zilver, edelgesteente en parels; fijn linnen, purper, zijde en scharlaken; veel soorten welriekend hout, allerlei voorwerpen van ivoor en kostbaar hout; koper, ijzer en marmer; 13 Maar ook kaneel, reukwerk, welriekende zalfolie en wierook; olijfolie, meelbloem en tarwe; lastdieren, schapen, paarden, wagens en slaven, waar de mens zijn zinnen op zet.
Met de ondergang van Babylon en de Antichrist komt er een einde aan een periode van hard kapitalisme op de aarde. Van een tijd waarin persoonlijk bezit en opzichtige rijkdom de status van een mens bepaalt.
Ter Overweging: Het is opvallend dat in de afgelopen 20-30 jaar een kleine kaste van superrijken is ontstaan. Het zijn mensen die grote invloed uitoefenen en zij leven in extreme weelde. Is dit een voorbode van wat de wereld te wachten staat? Ik mag het niet hopen, maar het lijkt er sterk op.
Vers 14-17:
14 Ja, de (overrijpe) nazomer, de begeerte van úw hart, is ú ontvallen. Al de overdadige en opzichtige weelde is weggenomen. Niets ervan zal ooit nog gevonden worden.
15 Degenen die hierin handelden en zich door haar verrijkt hebben, zullen weeklagend en rouwend van verre staan, vanwege de panische angst voor haar kwelling,
16 En zeggen: Wee, wee de Grote Stad, die bekleed was met fijn linnen, purper en scharlaken en getooid met goud, edelstenen en parels.
17 Want in één uur is uw overdadige rijkdom verwoest. Elke schipper, te weten: toebehorend aan elk van die menigte schepen, maar ook de zeelieden – zo velen als de zee bevaren –, stonden van verre.
In hoog poëtische taal wordt de ineenstorting van het kapitalisme van Babylon beschreven. Ook hier vinden we verwijzingen naar veel oudere profetieën, namelijk Ezechiël 27:27-31. Daar is de havenstad Tyrus een type van Babylon, maar ook van Satan, evenals hier het geval is. Het is een simultaantekst die eens te meer aangeeft dat de val van Babylon al vele eeuwen geleden in de Raad Gods vaststond.
Vers 18-19:
18 En zij schreeuwden het uit – ziende de rook van haar inferno – zeggende: Wat was aan deze Grote Stad gelijk?
19 Toen wierpen zij stof op hun hoofden en schreeuwden het uit, weeklagend en rouwend, zeggende: Wee, wee de Grote Stad, waardoor allen die schepen op zee hadden zich door haar weelde verrijkt hebben, want in één uur is zij verwoest.
Veel verklaarders zien hier een uitroep die de miserabele staat van Babylon omschrijft. Dat is onjuist, want megalēi (Grote) voegt een dimensie van grootsheid aan de Stad toe. Hier treuren alle mensen die door Babylon een leven van extreme zelfbevrediging en aanstootgevende luxe konden leiden. Het zijn onverbeterlijke zondaars die zeker niet blij zijn met de komst van Jezus Christus en de val van Babylon.
Openbaring 18:20-24 Babylon zal nooit meer Herrijzen
De laatste verzen van Openbaring 18 vormen een afsluitende perikoop. De heraut/aartsengel kondigt daarin het einde van een tijdperk aan, waarin Satan Overste van deze Wereld was, naar een nieuwe wereld in gerechtigheid onder het koningschap van Jezus Christus.
Vers 20: Verheug u over haar, o hemel – te weten de heiligen die gezonden zijn en de profeten –, want de hoge God heeft het oordeel dat jullie velden aan uzelf voltrokken.
Deze heiligen en profeten worden beschreven in Openbaring 6:10 (Grondtekst):
9 Toen Hij het vijfde zegel opende, zag ik onder het altaar de zielen van hen die smadelijk gedood waren omwille van het Woord van God en het getuigenis waar zij aan vasthielden.
10 Zij riepen met luide stem, zeggende: Hoelang nog Heerser Die heilig en waarachtig is, spreekt U nog geen recht en wreekt U ons bloed niet aan hen die op de aarde wonen?
Het bloed van de martelaren heeft tot God geroepen (Genesis 4:10) en het antwoord op die roep spreekt van totale vergelding: oog om oog, tand om tand. Daarom zegt de engel: want de hoge God heeft het oordeel dat jullie velden aan uzelf voltrokken. Het roepen van de martelaren (Openbaring 6:10) is in feite een smeken tot God om de oordelen te verhaasten! Vers 20 beschrijft de verhoring van hun aanklacht.
Vers 21-24
21 Toen hief één van de machtige engelen een steen op, zo groot als een molensteen, en wierp die in de zee, zeggende: Aldus zal Babylon, de Grote Stad, met geweld neergeworpen worden. Zij zal nooit meer gevonden worden.
22 En het geluid van muzikanten, zangers, fluitspelers en koperblazers zal nooit meer binnen u gehoord worden, noch zal ooit een handwerksman van welk ambacht ook in u gevonden
worden, noch zal ooit nog het geluid van een molensteen in u klinken.
23 Ook zal het licht van een lamp nooit meer in u schijnen en de stem van bruidegom en bruid zal niet meer in u gehoord worden. Want uw handelaars gedroegen zich als de groten van de aarde, omdat alle volken door uw tovenarij werden verleid.
24 En in haar wordt het bloed van de profeten en heiligen gevonden; ja, van al degenen die op aarde afgeslacht werden.
De laatste verzen vormen een poëtische uitwijding over het einde van het Grote Babylon. De profeten zijn natuurlijk de twee getuigen – de grootste profeten van het Oude Testament – Mozes en Elia. De heiligen zijn de martelaren die om het geloof gedood werden.
Deze studie is niet meer dan een uittreksel met beperkte inhoud. Voor een veel uitgebreider bespreking verwijzen we naar:
De Openbaring van Jezus Christus door GertA. van de Weerd.
Copyright: Gert A. van de Weerd; PMI Boeken BV.
