📄 Download deze Bijbelverklaring (PDF)
Openbaring 21:25-27 De Volken en de Heilige Stad
De laatste verzen van Openbaring 21 lichten een tipje op van de Zaligheid. Enkele ervan zijn verrassend.
Vers 24: De heidenen die behouden worden, zullen in haar licht wandelen. Dan zullen de koningen van de aarde zelf lofprijs en eervolle geschenken naar haar toe brengen.
Het woord heidenen duidt op alle volken op aarde (behalve de Israëlieten) die vrijgesproken zijn in het oordeel voor de Grote Witte Troon. Zij krijgen een verblijfplaats buiten het Nieuwe Jeruzalem, zo getuigt vers 27b. Met voorgaande constatering rijst de vraag: Waar gaan de christenen dan heen die aan het einde van het Messiaanse Rijk op aarde leven? Antwoord: Die krijgen wel toegang tot het Nieuwe Jeruzalem. De Gemeente van Christus valt dus een hogere eer toe dan behouden heidenen
Ook op de Nieuwe Aarde is sprake van een zekere rangorde. De tekst spreekt van koningen – duidelijk dus. Bijzonder is dat die koningen zich persoonlijk naar de heilige stad begeven om God met lofprijs en eervolle geschenken te eren. Dat getuigt niet van een heersersmentaliteit zoals van koningen en regeerders op de oude aarde, maar van dienende koningen, als navolgers van Jezus Christus.
Vers 25-27:
25 Want haar poorten zullen nooit gesloten worden – noch bij dag, noch bij nacht, omdat die dan niet meer bestaan.
26 Ook de heidenen zullen lofprijs en eervolle geschenken naar de heilige stad brengen.
27 En nimmer zal iets wat onheilig is, of wat bederf voortbrengt of leugenachtig is, de heilige stad ooit nog binnengaan. Dat geldt ook hen die nooit ingeschreven zijn in het Boek des Levens van het Lam.
De poorten van het Nieuwe Jeruzalem zijn permanent geopend en dat suggereert (volgens velen) dat een- ieder er binnen mag gaan. Echter, ogenschijnlijk constateren we een wonderlijke tegenstrijdigheid tussen deze woorden en vers 27b. Want daar wordt gezegd dat eenieder, die niet ingeschreven is in het Boek van het Lam, de heilige stad niet mag binnengaan. Ogenschijnlijk? Ja, want de heilige staat die de bewoners van het Nieuwe Jeruzalem én zij die daarbuiten wonen, hebben verworven, houdt strikte gehoorzaamheid in. Geen bewoner van ‘buiten Jeruzalem’ zal de Heerlijkheid van de HEERE binnengaan als dat niet mag. Als tweede waarborg staat daar een aartsengel bij elk van de twaalf poorten van de stad (vers 27b).
De dag- en nachtcyclus verdwijnt als de Eeuwige Zaligheid aanbreekt. Daar schijnt geen zon of maan, want de heerlijkheid van de hoge God is haar tot licht en het Lam is haar lamp (vers 23).
Behalve het eerbewijs van de koningen van de heidenen (vers 24b) gaan pelgrims ook individueel naar de heilige stad om God eer te bewijzen.
Vers 27 zet een contrast met het leven op de oude aarde neer, toen Jeruzalem vaak werd aangevallen en binnen haar muren vele zondaren woonden. Bij elke poort van de heilige stad staat een aartsengel (Openbaring 21:12). Hij bewaakt de buitenste grens van de Heerlijkheid van de HEERE, want daar mogen alleen zij binnengaan die ingeschreven zijn in het Boek des Levens van het Lam. Dat is een uitzonderlijke gunst, want dat is alsof je in de woning van God zelf mag verkeren; in het Vaderhuis. De Hemelse Gemeente had dat al mogen smaken; daar komt de Aardse Gemeente nu bij.
Excurs 1: Kunnen Heidenen Behouden Worden?
We komen nu bij een theologisch probleem dat, gezien het grote belang en harde uitspraken binnen allerlei kerkelijke stromingen, we zorgvuldig Schriftuurlijk moeten uitdiepen. Dogmatische overwegingen spelen een belangrijke rol in commentaren over Openbaring 21. Die denkt men nodig te hebben om zo lastige passages te kunnen verklaren. Zo vinden sommige exegeten dat Openbaring 21 over het Messiaanse Rijk handelt. Dat fundeert men in vers 8, 24-27, want (zo stelt men dan) daar wordt gezegd dat er nog zonde bestaat en dat is onmogelijk in Zaligheid. Argumenten contra zijn:
1. Deze stelling berust op een vertaling en verklaring die dubieus is en strijdt met de aard van de profetie die immers een grande finale is, waarin de victorie van God bezongen wordt; de komende Zaligheid.
2. De (heiden)volken van vers 24, 27 worden als goddelozen gezien. Dat is beslist fout; het betekent: niet-Israëlieten. Het is dus een Hebraïsme van het Hebreeuwse woord gojim.
Johannes spreekt over dus de toekomstige Zaligheid. Tekst en context laten geen andere conclusie toe.
Helaas zijn we er niet met onze keuze. Want ook dan botsen we met ‘lastige teksten’ zoals vers 8, 24, 26 en 27. Vers 8 kunnen we zonder meer toewijzen aan het Messiaanse Rijk (zie onze exegese). Bij de verzen 24-27 ligt dat moeilijker. We richten ons nu op vers 27b in samenhang met vers 24 en 26.
B. Heidenvolken Buiten Jeruzalem?
De laatste zin van Openbaring 21 – vers 27b – is op zijn minst gezegd opmerkelijk. Want als we de Griekse grondtekst naar de letter gehoorzamen, dan spreekt die over de mensheid in de toekomstige Zaligheid alsof er twee onderscheiden groepen zijn; namelijk zij die in het Nieuwe Jeruzalem wonen en de behouden (heiden)volken die daarbuiten zijn gevestigd. De meeste verklaarders weten daar geen raad mee en kiezen ervoor om het onderwerp te negeren. Anderen maken zich er vanaf met wat algemene opmerkingen, waarin zorgvuldig vermeden wordt om aan te stippen dat in vers 24 en 26 over heidenen (of: niet-Israëlieten) wordt gesproken die (als doelgroep en in relatie tot de toekomstige Zaligheid) kennelijk nergens in de traditionele theologie zijn onder te brengen. Theologisch gezien wordt volgens veel Bijbelvaste exegeten de toekomstige Zaligheid bevolkt door de volgende mensen:
1. De inwoners van het Nieuwe Jeruzalem in de hemel die afdalen naar de aarde. Die bevolking bestaat uit de Gemeente van Christus en oudtestamentische gelovigen. We noemen ze: de Hemelse Gemeente.
2. De bewoners van het Messiaanse Rijk na de zuivering, als Satan wordt losgelaten, want ook zij zijn heilig voor God. Zij zijn christenen, want Jezus Christus was hun koning. We noemen ze de Aardse Gemeente. Ook zij krijgen toegang tot het Nieuwe Jeruzalem (Openbaring 21:27b).
Beiden – zowel de Hemelse als de Aardse Gemeente van Jezus Christus staan ingeschreven in het Boek des levens van het Lam. Zij worden na het laatste oordeel in het Nieuwe Jeruzalem verenigd. De grote vraag die rijst, is: Zijn er dan nog meer soorten mensen die de toekomstige Zaligheid beërven? Kennelijk wel, want daarover profeteert Openbaring 21:24-27. Zij worden ethnōn genoemd (van ethnos – vers 24 en 26); heidenen of niet-Israëlieten. Ziet u het probleem? Hun identiteit is voor velen een raadsel!
C. Het Woord Ethnos
Ethnos betekent: een ras, natie of de volken (uitgezonderd Israël). Het woord zelf geeft niet aan of het Godvijandige, goede mensen of christenen zijn (zoals in Romeinen 11:13, 15:27 en 16:4). Christenen zijn het niet. Die behoren bij het Lam (Jezus) en mogen het Nieuwe Jeruzalem binnengaan. Godvijandige mensen ook niet, want die worden in het meer van hét Goddelijk vuur geworpen (Openbaring 20:15).
D. Een Vergeten Groep?
We moeten (theologisch gezien) dus mensen zoeken die Jezus Christus niet kennen (want ze horen niet bij het Lam), maar toch behouden worden, hoewel ze ten opzichte van de Gemeente van Jezus Christus kennelijk tot een ‘lagere categorie’ behoren, want zij mogen de heilige stad niet binnengaan (vers 27b). Dat is natuurlijk een precair onderwerp en daarom gaan de meeste theologen het uit de weg; niet in het minst omdat de dogmatiek deze ‘mogelijke zijweg van behoudenis’ grondig heeft afgegrendeld. Een van de weinigen die het probleem niet uit de weg gaat en het tevens helder schetst, is Van Kooten; hij zegt:
Ook hier zien we weer, dat we niet letterlijk met de teksten mogen omgaan. Doen we dat wel, dan kunnen we hier de conclusie trekken, dat de goddelozen wel op de nieuwe aarde zijn, maar dat zij de stad niet kunnen binnentrekken. Zo zou iemand een theorie van Alverzoening kunnen ontwikkelen, waarbij de ongelovigen wel delen in het heil van de nieuwe aarde, terwijl zij anderzijds het extra van de verlosten zouden moeten missen, namelijk het wonen in de heilige stad 1).
De theoloog Van Kooten ziet in de heidenvolken van vers 24 en 26 goddelozen. Dat staat er niet, dus dat standpunt kunnen we negeren. Maar als heidenen zalig kunnen worden, dan spreek je van een vorm van Alverzoening en dat is Bijbels gezien onmogelijk. Voor de rest geeft hij een juiste probleemstelling.
Heel kwalijk is zijn stelling dat we niet letterlijk met de teksten mogen omgaan – dat moeten we juist wel! Zo maakt ook Van Kooten van Openbaring een mysterieus boek vol cryptische teksten die slechts met sleutels uit de dogmatiek ontcijferd kunnen worden. De theoloog Ladd zegt over Openbaring 21:24
Letterlijk verstaan, suggereert dit vers dat er op de nieuwe aarde twee gemeenschappen van volken zijn: de verlosten die het Nieuwe Jeruzalem bewonen en niet-herschapen volken van de aarde die buiten de stad leven, doch die beïnvloed worden door Zijn tegenwoordigheid, wandelende in het licht 2).
We moeten dus verder zoeken en dan komen we als vanzelfsprekend terecht bij het Boek des Levens. Dat boek bepaalt namelijk wie behouden worden. (Kooten 2, pagina 299 1) / Ladd, pagina 284 2))
E. Het Boek des Levens
Behalve de gelovigen die in het Boek des Levens van het Lam geschreven staan (zij beërven het Nieuwe Jeruzalem), spreekt de Bijbel over nog twee boeken:
2. Het Register van het Huis van Israël en 3. Het Boek des Levens.
Zij die opgetekend staan in het Register (Israëlieten) worden aan het einde van de Grote Verdrukking
ingeschreven in het Boek des Levens van het Lam, want dan aanvaardt het volk Israël Jezus Christus als hun verlosser (Zacharia 12:10-14). Blijft als enige mogelijkheid over dat de ‘behouden mensen’ die we missen, in het Boek des Levens staan opgetekend.
F. Wat zegt Paulus erover?
Is er dan een categorie mensen die wel ingeschreven staan in het Boek des Levens, maar nauwelijks wordt opgemerkt door theologen? Jazeker en die vinden we in Romeinen 2:14-18. We gaan nu uit van de NBV-vertaling, want die is in dit geval zuiverder dan de HSV- of NBG-vertaling:
14 Wanneer namelijk heidenen, die de wet niet hebben, de wet van nature naleven, dan zijn ze zichzelf tot wet, ook al hebben ze hem niet.
15 Ze bewijzen door hun daden dat wat de wet eist in hun hart geschreven staat; en hun geweten A) bevestigt dit, omdat ze zichzelf met hun gedachten beschuldigen of vrijpleiten B).
16 Dit alles zal blijken op de dag waarop, volgens het evangelie dat ik verkondig, God door Christus Jezus oordeelt over wat er in de mens verborgen is C).
A) Paulus spreekt hier over het geweten dat elk mens van God gegeven is. Alleen zij die zich overgeven aan het kwaad kunnen dat geweten uitschakelen. Dat is: overgeleverd aan Satan en daarvoor bestaat geen vergeving.
B) Dit ‘vrijpleiten’ duidt op het oordeel voor de Grote Witte Troon, want daar wordt bepaald wie uitgeschreven wordt uit het Boek des Levens en in het Goddelijk vuur geworpen wordt; Openbaring 20:15 (Grondtekst):
En indien iemand niet ingeschreven bleek te zijn in het Boek van des Levens, werd hij in het meer van hét vuur geworpen. Zij die door hun geweten worden vrijgepleit kunnen dus niet verloren gaan, anders verliest het woord vrijpleiten zijn betekenis of dienen we deze verzen uit Romeinen te schrappen.
C) Dit is het laatste oordeel; voor de Grote Witte Troon (Openbaring 20:11-15).
G. Conclusie
Met onze studie is de ‘ontbrekende groep zaligen’ gevonden. Het zijn mensen die God of Jezus Christus niet kennen, maar wel hun geweten (de innerlijke wet Gods) gehoorzamen. Maar er is een tweede groep. Dat zijn kinderen die nog niet tot hun verstand gekomen zijn. Zij zijn niet verantwoordelijk voor hun daden en hebben daarom de zonden niet kunnen plegen die tot uitschrijving uit het Boek des Levens leidt. Volgens Joods standpunt ligt die grens op een leeftijd van 12-13 jaar. Zwakbegaafden zijn nooit geestelijk volwassen geworden en vallen ook in deze categorie. Kinderen die een ouder hebben die tot de Gemeente behoort, worden in hun vader en moeder geheiligd. Alle andere kinderen behoren tot de ‘vergeten groep’.
Beide ‘vergeten groepen’ beërven kennelijk ook de Zaligheid, hoewel van een ‘verminderde heerlijkheid’ – ze mogen het Nieuwe Jeruzalem niet binnengaan (Openbaring 21:27b).
H. Ter Overweging
Binnen de stromingen van de christelijke kerk is en was altijd een sterk verlangen naar exclusiviteit te bespeuren; naar dogmatische profilering. Men claimt graag een exclusief recht op de Bijbelse waarheid en zet die ‘eigen waarheid’ vervolgens af tegen degenen die men fout acht (andere kerkelijke denominaties). Vaak gaat het om bijzaken die tot dogma worden opgeblazen. Als gevolg is de kerk in veel fragmenten uiteengevallen. Slechts de Rooms-Katholieke Kerk is op dat punt een bolwerk van eenheid en dat mogen wij, protestanten, ons wel aantrekken. De exclusiviteitdrang van kerkelijke autoriteiten heeft in voorbije eeuwen tot vreselijke uitspraken geleid, waarvan het ‘branden in de hel’ als straf op vaak betrekkelijk milde zonden wel één van de ergste is. In mijn boeken die algemeen als zeer Bijbelvast worden beoordeeld, onthoud ik mij zoveel mogelijk van veroordelende uitspraken richting de naaste; wie dat ook moge zijn, tenzij dat helder geformuleerd in de Bijbel staat omschreven. Het oordeel is ‘des HEEREN’.
Die schroom wordt ook ingegeven door de diepe overtuiging dat Gods wegen de mijne niet zijn, maar van een zo hoge orde dat elke vertolking van ‘een verondersteld dogma’ mij doet terugdeinzen. Daar hoort ook de huiveringwekkende uitspraak bij dat alle ongelovigen eeuwig zullen branden in de hel. De ontdekking van het stukje theologie dat in deze Excurs wordt behandeld, maakte mij blij.
Ben ik zeker van mijn stelling? Mijn theorie steunt op vrij weinig teksten, maar is zeker niet zonder fundament. Mag ik het zo stellen: Ik hoop vurig dat mijn conclusie onder punt G. juist is.
Openbaring 22, Exegese
Dit hoofdstuk bestaat uit twee onderscheiden gedeelten. Het eerste gedeelte, Openbaring 22:1-5, hoort bij Openbaring 21 en handelt dus over de Zaligheid die na het Messiaanse Rijk begint. Het tweede gedeelte, Openbaring 22:6-20 behandelen we als een zelfstandig hoofdstuk.
A. Openbaring 22:1-5 De Zaligheid
De komende vijf verzen horen bij Openbaring 21, waar we in de verzen 9-23 een beschrijving van het Nieuwe Jeruzalem vinden, gevolgd door de perikoop ‘De volken en de Heilige Stad’ – vers 24-27. Hier gaat de profetie verder met de beschrijving van de heilige stad.
B. Eindtijdprofetie Afgesloten
De profetie over de Eindtijd die begon in Openbaring 4 eindigt met Openbaring 22:5.
C. Openbaring 22:6-20 Epiloog
Dit gedeelte is een bijzonder naschrift. Het is van een zo algemeen afsluitende inhoud dat we mogen stellen dat hiermee niet alleen het boek Openbaring, maar heel de Bijbel formeel wordt afgesloten.
Vers 1ab: Daarna liet hij (de engel) mij (Johannes) een reine rivier met water des levens zien, fonkelend als kristal, die voortvloeide vanuit de troon van de hoge God en van het Lam.
Uit Openbaring 21:11 vernemen we dat God in de toekomstige Zaligheid in het Nieuwe Jeruzalem gaat wonen. Niet in een tempel; een woning waar mensen God niet mochten naderen. Neen, geheel de heilige stad met haar inwoners zal Gods tempel zijn (Openbaring 21:22). Openbaring 21:3, Grondtekst:
Zie, de tent van de hoge God is onder de mensen. Hij zal Zijn tent tussen hen opslaan en zij zullen Zijn eigen volk zijn. Ja, de hoge God zal er Zelf zijn, te midden van hen, als hun God.
De troon van de hoge God komt in het midden van het Nieuwe Jeruzalem te staan en vanuit die troon zal een rivier met water des levens stromen. Bevat de rivier echt water? Dat is moeilijk te zeggen. Johannes spreekt over een geestelijke samenleving, waarin het uiterlijk van mensen een spiegelbeeld is van hun geestelijke gesteldheid – mensen kunnen elkaar doorgronden tot in het diepst van hun ziel. Wat je ziet is wat je krijgt. Het zal dus een maatschappij zijn die geen enkele verhulling kent. Niets blijft verborgen en dat leidt tot een volmaakt zuivere samenleving. Daarom zullen de beschrijvingen deels wel zinnebeeldig zijn. Het is trouwens niet erg belangrijk – wat bedoeld wordt is zo ook wel duidelijk.
Het water des levens wordt niet omschreven. Volgens Bijbelvaste theologen zal dit water alle inwoners van het Nieuwe Jeruzalem vrijwaren van veroudering, ziekte of dood. Anderen wijzen op de twaalf verschillende vruchten die aan de bomen groeien. Wellicht zijn beide bronnen van leven.
Vers 1b: die voortvloeide vanuit de troon van de hoge God en van het Lam.
Het is opvallend dat het Lam (Jezus Christus) Zijn troon naast die van Zijn Vader krijgt. Zou Hij daarmee ook een bron van levend water zijn? Johannes 4:13 (HSV) geeft het antwoord:
13 Jezus antwoordde en zei tegen haar: Ieder die van dit water drinkt, zal weer dorst krijgen,
14 maar wie drinkt van het water dat Ik hem zal geven, zal in eeuwigheid geen dorst meer krijgen. Maar het water dat Ik hem zal geven, zal in hem een bron worden van water dat opwelt tot in het eeuwige leven.
Vers 2: In het midden, dus in de eigenlijke bedding van de rivier, links en rechts over de gehele breedte, stond geboomte des levens dat twaalf vruchten voorbrengt. Elk gaf per maand zijn eigen vrucht en de boombladeren zijn tot heil van de heidenvolken.
De heilige stad is reusachtig groot (576 x 576 km) dus is er ruimte genoeg voor een rivier. De psalmist (Psalm 46:4 NBG) zag dit al vele eeuwen geleden in een visioen:
Een rivier – haar stromen verheugen de stad Gods, de heiligste onder de woningen des Allerhoogsten.
Nemen we de tekst letterlijk, dan groeien in de bedding van de rivier ‘bomen des levens’. Alles is groot in het Nieuwe Jeruzalem dus zal dat ook wel dit geboomte betreffen. Wellicht moeten we denken aan een rivier die door de stad kronkelt en overal met bomen des levens begroeid is.
Het woord ‘heidenvolken’ duidt op mensen die geen Israëliet zijn en ook geen onderdeel van de Gemeente van Christus. Wie het dan wel zijn, is niet met 100% zekerheid te zeggen. Waarschijnlijk zijn het mensen die op grond van hun geweten 1) in het Grote Oordeel voor de Grote Witte Troon worden vrijgesproken. We weten slechts dat deze volken buiten het Nieuwe Jeruzalem gevestigd worden en geen toegang hebben tot de heilige stad 2). Bij gebrek aan meer informatie moeten we het daarbij laten.
De mededeling dat de boombladeren tot heil van de heidenvolken zijn, suggereert dat de vruchten die aan de bomen groeien (vers 2) alleen bestemd zijn voor de inwoners van Jeruzalem, niet voor hen die daarbuiten wonen.
Wat het heil voorstelt dat uit de boombladeren voortkomt, wordt niet uitgelegd. We laten het maar open.
(Romeinen 2:14-18 1) / Openbaring 21:25-27, Exegese 2))
Vers 3: Er zal niets meer zijn waarop nog een vloek rust. De troon van de hoge God, maar ook het Lam, zal daar verblijven en Zijn dienstknechten zullen Hem dienen.
Met de vloek wordt de zondesmet bedoeld – zeg maar: de smet van Satan. Dat betreft alles wat met ziekte, dood, ellende en verdriet te maken heeft. Dat geldt niet alleen de ‘mensenwereld’, ook de dieren zuchten onder die vloek, want het is eten of gegeten worden – ook daar regeert de dood. De vloek die eens met Satan is ontstaan, gaat dus met Satan ten onder als hij en zijn trawanten in het meer van het
Goddelijk vuur geworpen worden (Openbaring 20:10).
Er wordt niet gezegd wie Zijn dienstknechten zijn. Waarschijnlijk zijn dat de vierentwintig oudsten (twaalf uit het volk Israël en twaalf uit de Gemeente van Jezus Christus) en twaalf aartsengelen.
Vers 4: Dan zullen zij het aangezicht van Hem (God) zien en Zijn hoge Naam op hun eigen voorhoofd dragen.
Dit is een mededeling van groot belang, want er wordt gesproken van een directe ontmoeting tussen mensen en de hoge God. Dat is voor een sterfelijk mens onmogelijk, zo getuigt Exodus 33:20 (HSV):
God sprak: U zou Mijn aangezicht niet kunnen zien, want geen mens kan Mij zien en in leven blijven.
En 1 Timotheüs 6:16 (HSV):
Hij Die als enige onsterfelijkheid bezit en een ontoegankelijk licht bewoont; Hem heeft geen mens gezien en niemand kan Hem ook zien.
Zoals de apostel Paulus helder uitlegt, kan het vergankelijke (= een sterfelijk aards lichaam) het onvergankelijke (een hemels lichaam) niet beërven (1 Korinthe 15:50-58). Dat betreft ook een eventuele ontmoeting tussen mens en God. Ook dan verdraagt het onvergankelijke (dus onsterfelijkheid) het vergankelijke niet – een mens zou dan sterven. Hier, in de toekomstige Zaligheid, is die barrière geslecht en kan een mens God wel ontmoeten – Dan zullen zij het aangezicht van Hem zien.
Als de gezaligde mens een onvergankelijk lichaam heeft ontvangen, wordt diezelfde mens Gode ten eigendom. Dat betreft geen vorm van slavernij maar duidt op een zuivere, heilige vorm van symbiose die beide partners tot vreugde zal zijn; Exodus 19:5 (HSV):
Nu dan, als u nauwgezet Mijn stem gehoorzaamt en Mijn verbond in acht neemt, dan zult u uit alle volken Mijn persoonlijk eigendom zijn, want heel de aarde is van Mij.
Welnu, eeuwenlang is op de oude aarde geprobeerd een goddelijke samenleving te creëren, maar dat is steeds weer mislukt. In de komende Zaligheid, als heel de aarde daadwerkelijk onder de regering van God en Jezus Christus valt, wordt deze profetie in heerlijkheid vervuld. Alle eerstelingen uit de volken – Israëlieten en de Gemeente – zullen daar Zijn hoge Naam op het eigen voorhoofd dragen.
Mogen we de Gemeente van Christus ook onder de eerstelingen rangschikken? Jawel want in dat kader geldt Romeinen 11:16 en 17 (HSV):
16 En als de eerstelingen (gelovig Israël) heilig zijn, dan het deeg ook, en als de wortel heilig is dan de takken ook.
17 Als nu enige van die takken afgerukt zijn, en u, die een wilde olijfboom bent, in hun plaats bent geënt en mede deel hebt gekregen aan de wortel en de vettigheid van de olijfboom,
18 beroem u dan niet tegenover de takken. En als u zich beroemt: U draagt de wortel niet, maar de wortel u.
De Gemeente van Jezus Christus is geënt op de boom van het heil en is aldus gelijkwaardig geworden aan de eerstelingen (Grieks: aparché) – gelovige Israëlieten. De berijmde versie van Psalm 87:9 geeft dat op ontroerende wijze weer: God zal ze Zelf bevestigen en schragen, En op Zijn rol, waar Hij de volken schrijft, Hen tellen, als in Isrel ingelijfd, En doen den naam van Sions kind'ren dragen.
Vers 5: Er zal geen nacht meer zijn, dus hebben zij geen lamp nodig, noch het licht van de zon; want de Heer, de hoge God is hen tot licht. Dan zullen zij als koningen in de eeuwige eeuwen regeren.
Of er in de toekomstige Zaligheid nog een zon, maan en sterren bestaan weten we niet. Daar wordt in de Bijbel geen mededeling over gedaan. Openbaring 21:1 spreekt slechts over de Nieuwe Aarde, dus dat zegt niets over de kosmos. Het heeft dan ook geen zin daarover te fantaseren, zoals zo vaak gebeurt.
Als we ons gewoon aan de grondtekst houden dan wordt geprofeteerd dat de gezaligde mens geen zon of maan meer nodig heeft, want God zelf is hen tot licht. Dat duidt natuurlijk op de Sjechinah van Jahweh (de Heerlijkheid van de HEERE) die dan de heilige stad overdekt.
De hoogheilige God is fysiek licht en geestelijk licht in één. Zijn aanwezigheid in het Nieuwe Jeruzalem is de vervulling van de zegenbede in Numeri 6:24-26 (HSV):
24 De HEERE zegene u en behoede u!
25 De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig!
26 De HEERE verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede!
Welnu, elk van de genoemde zegenbeden wordt werkelijkheid in de toekomstige Zaligheid.
Het woord besileusousin duidt op een Koninklijke regering en individueel een Koninklijke status. Hier zal niet bedoeld worden dat alle inwoners van het Nieuwe Jeruzalem als koningen zullen regeren – Want waarover zouden ze moeten regeren? –, dus duidt het op de hoge status die zij ten opzichte van de volkeren buiten de heilige stad zullen hebben.
Deze studie is niet meer dan een uittreksel met beperkte inhoud. Voor een veel uitgebreider bespreking verwijzen we naar:
De Openbaring van Jezus Christus door Gert A. van de Weerd.
Copyright: Gert A. van de Weerd; PMI Boeken BV.
