Aflevering 20: Openbaring 17

Inleiding

Met Openbaring 17 en 18 zijn we bij het meest onthullende boekdeel aangekomen. Het is een spectaculair gedeelte, want Jezus (die de bron is van dit boek) verklaart ons ontbrekende puzzelstukjes van de Raad Gods. Toch zullen weinig lezers dat uit deze tekst concluderen, want traditionele vertalingen blinken niet uit in helderheid. In tegendeel die leggen er juist een sluier overheen. Daar komt nu langzaam maar zeker een eind aan, want dankzij de sterk toegenomen kennis van Gods Woord en van het Oudgrieks kunnen we heden – mede onder leiding van de Heilige Geest – een groot deel van die sluier wegnemen.

Verduisterde Profetie: Openbaring 17-18 zijn een ‘verklarende handleiding’ die Jezus Christus gegeven heeft om het boek beter te begrijpen. Helaas is het eeuwenlang verduisterd geweest. Drie oorzaken:

A. Bij het vertalen en de aangehangen verklaring liet men zich vaak sturen door kerkelijke dogma’s die een zuivere interpretatie van de Schrift overstemden.

B. Ook was sprake van een groeiende invloed van vrijzinnige theologen die de sturende almacht van God ontkennen, laat staan zoiets als een Raad Gods – het plan van God met de mensheid.

C. Een derde reden (en belangrijkste) is dat God het kennelijk niet nodig vond dat de Heilige Geest de bedekking van Openbaring wegnam. Daniël 12:9 (HSV) profeteert erover: Toen zei Hij (Jezus): Ga heen, Daniël, want deze woorden blijven geheim en verzegeld tot de tijd van het einde.

De profetie van Daniël 12 is uitgekomen. Er bestaat nu geen eenstemmige mening over Eindtijdprofetie. Geen enkel Bijbelboek wordt zo verschillend uitgelegd. Dat wordt bewerkt door Goddelijke verzegeling die gehandhaafd werd zolang de tijd van het einde niet nabij was. Ik schrijf ‘werd’ en ‘was’, want sinds enige tientallen jaren worden de geheimen van Openbaring ontrafeld. Dit zegt ons dat de tijd van het einde nu wel nabij is, want dat is de enige logische verklaring. De kennis daarover blijft echter beperkt tot de gelovige die de Bijbel biddend bestudeert. Ook is voorzegd. Openbaring 1:3 (Grondtekst):

Zalig is wie dit (Openbaring) voorleest en zij die luisteren naar de woorden van de profetie en in acht nemen wat daarin geschreven staat; die tijd is dan zeker nabij.

Een zeker Voorbehoud – Is met deze verklaring alles over Openbaring gezegd? Welnee… Toekomstige studies zullen zeker tot correcties/aanvullingen leiden. Echter, in grote lijnen ligt de boodschap van Jezus Christus nu wel vast. Die spreekt vanaf hoofdstuk 4 exclusief over de Eindtijd. Daarin sluit ik aan bij een lange rij Schriftgelovige onderzoekers door de eeuwen heen die altijd de Eindtijd in het vizier hielden.

Excurs 1: Babylon en de Grote Hoer

De verschijning van de vrouw op het Beest (Openbaring 17:3) is verrassend. Deze vrouw (hoerenmadam – vers 5) typeert de Babylonreligie. Want de Antichrist (Satan) zal niet alleen de wereldheerschappij nastreven, maar ook bezit willen nemen van de harten van mensen. Het werkelijke gevecht gaat om de ziel; de keuze tussen God of Satan. Daartoe wordt de Babylonreligie gevestigd met als centrum het beeld van het Beest in Jeruzalem dat aan het eind van de eerste helft van de Grote Verdrukking tot leven komt.

Wie Is deze ‘Vrouw’? In tegenstelling tot Openbaring 13:1-8 (waar het beest oprijst uit de zee op aarde) ziet Johannes het Beest in Openbaring 17:3 terwijl het nog in de Abyssus zit (hij staat op het punt op te stijgen uit de Abyssus (Openbaring 17:8) een desolate streek of plaats (Openbaring 17:3). Johannes heeft

het vermogen ontvangen om de geesteswereld te kunnen zien. Wat hij ziet is voor ons onzichtbaar.

Het Grote Babylon: Dit rijk noemen we ook wel het Herstelde Romeinse Rijk van de Eindtijd. Wie de letterlijke betekenis van profetische teksten voor waar aanneemt, zal daarop uitkomen. Rome zal daarvan de hoofdstad zijn (Openbaring 17:9 – de zeven heuvels = Rome). Echter, dat geldt slechts de periode waarin de Antichrist zijn macht vergaart. Zijn doelstelling is om dictator van de hele wereld te worden en daarvoor heeft de Antichrist de hulp van Satan nodig. Dan komt ook Babylon in zicht.

De naam Babel (of Bab-El) betekent poort naar god. Men betrekt dat gewoonlijk op de poging om de toren van Babel zo hoog te maken dat de mens de hemel kon bereiken (Genesis 11:4). Als dat zo is, dan gaan we ervan uit dat de mensen in die tijd toch wel uitzonderlijk dom waren; – Neen, ze wisten heus wel beter. De toren was bedoeld als imposante tempel, om indruk te maken op de volken rondom en die onder één vorst en één afgodsdienst te verenigen. Ook dienen we de woordbetekenis van Bab-el – poort naar god – serieus te nemen. Want er bestaat geen andere plek op de wereld die zoveel eeuwen een centrum van occultisme is geweest én weer zal worden. Ook andere teksten wijzen op die poort naar god . Want de schacht die de Abyssus zal ontsluiten ligt bij de Eufraat, waar ook Babel ligt (Openbaring 9:14). Daar verschijnen ook de vier gevallen collega-aartsengelen van Satan (Openbaring 9:15). Conclusie is dat de stad Babel een heel belangrijke plaats is voor Satan, waar kwade machten deze aarde binnenkomen. Het is dus wel logisch dat Satan Babel als zijn administratieve hoofdstad kiest; het centrum van zijn macht.

Van Rome naar Babylon: Als in Rome een coalitie van volken gesmeed is, waar de Antichrist dictator van wordt, dan is hij nog een mens. Echter, daarna verheft hij zich (Daniël 11:36 HSV: en groot maken boven elke God). Dat is tevens het moment waarop de Antichrist wordt genezen van een dodelijke wond doordat de demonische geest in hem vaart. Vanaf dat moment is de Antichrist een satanisch wezen met een menselijk uiterlijk. Dat is het startsein om de wereldheerschappij te veroveren. Zijn rijk breidt zich dan uit door de annexatie van de koningen van het Noorden en de koningen van het Zuiden (Openbaring 17:12). Daarmee komt Babylon binnen zijn invloedssfeer. De ‘satanisering’ van de Antichrist leidt tot de oprichting van het beeld van het Beest in de Voorhof van de tempel in Jeruzalem. Tevens verhuist de regeringszetel van de Antichrist van Rome naar Babel; de woonplaats van demonen (Openbaring 18:2).

Babylon: de Grote Hoer! – We dienen dus in de Grote Hoer de Babylon religie te zien, maar ook de Valse Profeet, want die twee zijn aan elkaar verbonden. De Hoer typeert een afschuwelijke afgodendienst – de dienst aan Satan – waarmee deze zo veel mogelijk mensen in het verderf zal storten. Is de Grote Hoer dan niet de Rooms-Katholieke Kerk, zoals sommigen stellen. Neen; hoewel die kerk wel trekken van de Grote Hoer vertoonde, toen zij zoveel gelovige christenen vervolgde en uitroeide.

Openbaring 17:1-8 Een Visioen in de Geesteswereld

Vers 1-2: 1 Daarna is één van de zeven engelen, die de zeven schalen waren toevertrouwd, gekomen en hij sprak met mij. Hij zei tot mij: Dat u nu inzicht moge ontvangen in het oordeel over de grote hoer – die gezeten is aan de vele wateren –, waarmee de koningen van de aarde gehoereerd hebben. En ook van het oordeel over de bewoners van de aarde die dronken geworden zijn van de wijn van haar hoererij.

De zeven schalen van Gods gramschap zijn uitgegoten over de aarde – de laatste oordelen (Openbaring 16:21). Johannes staat met open mond te kijken, diep onder de indruk van de gebeurtenissen die hij niet begrijpt. Dan komt één van de aartsengelen naar hem toe. De aartsengel reageert kennelijk op vragen van Johannes en doet een onthulling: De oordelen draaien om de grote hoer – de Babylonreligie (ook valse kerk genoemd). En die begrippen verwijzen weer naar Satan, de bedenker en regisseur van al dat kwaad.

Indien een theoloog geen duidelijke Eindtijdtheologie tot zijn beschikking heeft, staat deze in Openbaring voortdurend voor raadselen. Hij gaat dan meestal de tekst vergeestelijken, want dan kun je de letterlijke grondtekst negeren. Zo zien velen in de vele wateren alle volkeren van de wereld, waar de hoer over heerst. Wie zich wel aan de tekst houdt, zal de stad Babylon aan te wijzen, want die stond immers bekend als ‘stad van vele wateren’ – zoals Venetië. Ook de paralleltekst in Jeremia 51:13 (HSV) wijst daarop:

U (Babylon) die woont aan grote wateren, die rijk bent aan schatten, uw einde is gekomen, de maat van uw winstbejag.

> Sterk argument is dat vers 5 het Grote Babylon aanwijst, evenals vers 18: (de vrouw is de Grote Stad).

Vers 3a: Vervolgens heeft hij (= de aartsengel) mij in de geest meegevoerd naar een desolate streek. Daar zag ik een vrouw, gezeten op een scharlakenrood beest vol godslasterlijke namen, dat de beschikking had over zeven hoofden en tien horens.

Johannes wordt in een visioen meegevoerd naar een desolate streek. Hij ziet een scharlakenrode beest (het Beest uit de Zee; Openbaring 13:1) dat uit de Abyssus oprijst (Openbaring 9:11). Johannes ziet dit Beest kort voordat het door Satan wordt bevrijd. Het beest is een dienaar van Satan en zijn afzichtelijk uiterlijk is een spiegelbeeld is van zijn kwaadaardigheid. Echter dát is alleen zichtbaar in de geestelijke wereld. Op aarde vertoont het zich als mens met een aantrekkelijk uiterlijk: De Antichrist. De onthullende verschijningsvorm van de Antichrist kan maar op twee plaatsen zichtbaar worden: in de engelenhemel (dat is geen desolate streek) of in de Abyssus (gevangenis) van Sheol – meer smaken zijn er niet.

De vrouw typeert het Grote Babylon (Openbaring 14:8, 17:5). Ogenschijnlijk is dat de oude hoofdstad van het Babylonische rijk. Herrijst Babylon dan in de toekomst? Jazeker, want het rijk van de Antichrist zal enerzijds een religieuze hoofdstad hebben (Jeruzalem) en anderzijds een administratieve (Babylon).

Want Babylon was van oudsher hét centrum van occultisme en de toegangspoort naar de Abyssus. Het is daarom dat de zetel van de vrouw (vers 1: gezeten) na Rome, naar Jeruzalem en Babylon wordt verplaatst wordt nadat de koningen van het Noorden en het Zuiden zich bij hem hebben aangesloten (Daniël 11:40).

Het scharlakenrood beest is dezelfde als het Beest uit de Zee – de Antichrist –; te weten zijn geestelijke

gestalte. Het draagt op zijn lijf allerlei teksten die God lasteren (Openbaring 13:5 en 6) en waarmee hij

zichzelf een goddelijke status aanmeet (Daniël 7:25 en 11:36, 37 / 2 Thessalonicenzen 2:4).

De zeven hoofden zijn hoge demonen die het scharlakenrode beest (de Antichrist) ter beschikking staan. Ze vertegenwoordigen nog geen aardse koningen (pas later worden die door deze demonen ‘bezet’). Johannes ziet dit Beest immers nog in de geesteswereld, voordat het de Abyssus verlaat.

Ook de tien horens typeren demonische machten. Later worden ze uitgezonden om de naties van de tien koningen onder controle van de Antichrist te brengen (Daniël 7:24).

Excurs 2: Zeven Hoofden en Tien Horens

De identiteiten en verschijningsvormen van de zeven hoofden en de tien horens veroorzaken verwarring onder verklaarders. De meeste theologen wijzen de hoofden/koppen en de horens toe aan de Grote Rode Draak (Openbaring 12:3) en later aan het Beest uit de Zee (Openbaring 13:1). Deze mening stuit op tal van bezwaren. Eerste is dat geen enkele verklaarder enig idee heeft hoe de horens over de koppen van de Draak verdeeld worden. Want het is natuurlijk wel een rare getalsverhouding. Hoe los je dat op? Staan er soms vier horens op één kop en één op zes andere? Of zijn er drie koppen met twee horens en vier koppen met één hoorn? Of staan alle tien horens op één kop als in Daniël 7:7? Dat die zeven hoofden en tien horens na de Grote Rode Draak ook aan het Beest uit de Zee worden toegeschreven (Openbaring 13:1-8) – wat toch wel raar is, – wordt eensgezind door verklaarders genegeerd en legt niemand naar behoren uit.

De Traditie (zoals beschreven) Valt Dus Af: Daar komen nog de volgende bezwaren bij:

1. De Bijbel kent geen draken/beesten met meerdere koppen, behalve als metafoor voor machtige landen (geen echte beesten). Zo spreekt Daniël 7:6 over een verscheurend dier (Griekenland onder Alexander de Grote) waaraan vier koppen verschijnen (Diadochenrijken die na hem ontstonden). In Openbaring zijn het echte wezens: Satan, de Antichrist (Beest uit de zee) en de Valse Profeet (Beest uit de aarde).

2. De Bijbel kent geen echter dieren/beesten met meer dan twee horens.

3. Johannes heeft bij herhaling bewezen een heel nauwgezet verslaggever te zijn. Nergens vermeldt hij dat de Grote Rode Draak er net zo uitziet als het Beest uit de Zee. Die betekenis legt men erin!

4. De slang in Genesis 3:2 (beter: reptiel – het is zeer de vraag of we hier met slang moeten vertalen) vertegenwoordigt ook een gestalte van Satan, evenals in Openbaring 12:3 en hij heeft slechts één kop.

Conclusie: De zeven hoofden en tien horens zijn geen onderdeel van de genoemde beesten. Ze duiden op machten die de Grote Rode Draak en het Beest uit de Zee ter beschikking staan. De vertaling van echontōn met toevertrouwd, zoals we in Openbaring 17:1 (Grondtekst) doen, loopt daarmee in de pas.

De Overige Argumenten: Gezien de verwarring over dit onderwerp is het nodig om alle gegevens op een rij te zetten. We houden ons heel precies aan de grondtekst en wegen tevens de context mee.

1. In Openbaring 12:3 vinden we de eerste melding van de zeven hoofden en tien horens. Daar staan ze onder controle van de Grote Rode Draak (dat is de gestalte van Satan in de geesteswereld). Dat visioen speelt zich af in de engelenhemel rond de geboorte van Jezus Christus. Dan kunnen het onmogelijk sterfelijke mensen zijn, dus moeten we uitgaan van demonen (gevallen engelen).

2. Kephalas is de meervoudsvorm van kephalē en dat betekent: hoofd. Dat kan het hoofd van een mens zijn of de kop van een dier. Overdrachtelijk kan het ook duiden op een hoofd van (in de betekenis: leider), maar ook eerste of voornaamste betekenen. Een menselijk hoofd valt hier af. Het ligt voor de hand om dan aan rangorde te denken. De zeven hoofden typeren dus hoge demonen.

3. Kerata is de meervoudsvorm van keras en dat betekent: hoorn. In het Oude Testament typeert de hoorn vaak buitengewone kracht. De meervoudsvorm kan op machten duiden (als in Daniël 7:8, 11, 20). Daar is zelfs sprake van een hoorn met ogen en een mond die spreekt en in Daniël 7:21 voert een hoorn oorlog tegen de heiligen. Het kunnen dus onmogelijk echte horens zijn. Het zijn belangrijke machten.

4. De tweede keer dat van zeven hoofden en tien horens sprake is, vinden we in Openbaring 13:1. Dan gaat het niet meer over de Grote Rode Draak (Satan), maar over het Beest uit de Zee die door Satan uit de Abyssus wordt bevrijd. Zijn dat dan andere hoofden en horens dan in Openbaring 12:3? Neen, de Grote Rode Draak heeft zijn wonder- macht en groot gezag dan overgegeven aan het Beest uit de Zee, zo getuigt Openbaring 13:2b en daarmee de controle over de zeven hoofden en tien horens.

5. De derde keer vinden we in Openbaring 17:3 en 7. Ook daar gaat het over het Beest uit de Zee. In Openbaring 17:9 wordt Johannes uitgelegd wat ze voorstellen. Daarna spreekt hij over de vijf afgevallen aartsengelen – niet aansluitend over de tien horens. Dat gebeurt pas in vers 12, dus voor Johannes zijn de hoofden en horens kennelijk aparte identiteiten.

Conclusie: De zeven hoofden typeren koningen en de tien horens naties. Zeven naties worden door de hoofden/koningen geregeerd. De andere drie (na de dood van hun ‘hoofd’) door de Antichrist.

Vers 4: De vrouw nu was bekleed met purper en rood scharlaken en bedekt met goud, edelstenen en

parels. In haar hand had ze een gouden drinkbeker, vol gruwelen en onreinheid van haar hoererij.

Vrouwe Babylon is erg opzichtig gekleed en laat daarmee zien waar haar kracht ligt. Want met het purper, rood scharlaken, goud, edelstenen en parels wordt op materiële rijkdom geduid; en dat wijst weer op controle over de wereldeconomie, zoals ook Openbaring 13:17-18 profeteert.

De gouden drinkbeker getuigt van de Babylonreligie (ook valse kerk genoemd). Het is een lasterlijke persiflage op de avondmaalsbeker. Het drinken van die beker – dat is: het aanvaarden van het teken van Satan (zie: Openbaring 13:16) maakt de ‘drinker’ één met Satan; maakt een slaaf van hem; definitief.

Vers 5: En op haar voorhoofd stond een mysterieuze naam geschreven: Het Grote Babylon, de madam van de hoeren en van de gruwelen van de aarde.

Een madam van de hoeren is een vrouw die leidinggeeft aan een bordeel. Het begrip hoereren wordt in de Bijbel gebruikt om afgoderij aan te duiden en dat is hier ook de kern. Want de Babylon religie is het ultieme wapen van Satan en zijn zetbaas, de Antichrist, om de mensheid aan zijn zijde te krijgen.

Vers 6: Vervolgens zag ik in een visioen dat de vrouw dronken was van het bloed van de heiligen en vanwege het bloed van de hoge getuigen van Jezus. En ik raakte ontzet toen ik haar met groeiende verbijstering bekeken had.

In vers 3 zag Johannes een scharlakenrood beest en een opzichtig geklede vrouw die er als ruiter op zat. Dat was voordat dit beest bevrijd werd uit de Abyssus. Hier ziet Johannes hetzelfde beest met de vrouw, nu echter bevlekt met het bloed van de heiligen én van de hoge getuigen van Jezus (Mozes en Elia). Dit visioen vindt dus plaats na de dood van de twee getuigen aan het einde van de Grote Verdrukking.

De heiligen zijn uiteraard de gelovigen die in de Grote Verdrukking om het geloof gedood zullen worden.

Het is vreemd dat veel verklaarders in de heiligen en de getuigen dezelfde doelgroep zien. De zinsvorm duidt op twee doelgroepen. Nergens in Openbaring worden martelaren getuigen genoemd, altijd heiligen.

Vers 7: Daarop zei de engel tot mij: Door wat raakte u zo van uw stuk? Ik zal ú het mysterie van de vrouw vertellen, evenals van het beest dat haar draagt en dat de beschikking heeft over de zeven hoofden en de tien horens.

Johannes ‘doorgrondde’ beest en vrouw, want hij kreeg inzicht in de geesteswereld. Wat hij ziet is pure kwaadaardigheid. Ook zullen de godslasterlijke namen op het Beest (vers 3) hem geschokt hebben. Geen wonder dat Johannes zo van zijn stuk was. De aartsengel legt hem nu het mysterie van de vrouw uit.

Vers 8a: Het beest, dat u in het visioen gezien hebt, was en is niet. Het staat op het punt om op te stijgen uit de Abyssus om een missie van verderf uit te voeren.

Dit vers lijkt op een soort geheimschrift, maar is in feite een heel accurate beschrijving van de missie van het Beest uit de Zee (de Antichrist). Want wat Johannes in de geesteswereld gezien heeft, was plaatselijke realiteit, echter op aarde is het uiterlijk van datzelfde beest verhuld. Want nadat dit beest de Abyssus heeft verlaten, stijgt het op uit de zee (Openbaring 13:1) en komt via die weg de aarde binnen. Als het beest op aarde aankomt is zijn drakengestalte onzichtbaar geworden (is niet). Het beest uit de zee is namelijk een geestelijk wezen; een hoge demon. Op aarde heeft hij een drager nodig om in de mensenwereld te kunnen functioneren. Het is dus waarschijnlijk dat de Antichrist in de voorfase van zijn opkomst geen Satanisch wezen is. Het kan een gevierd politicus zijn of een bekend zakenman die snel op de politieke ladder is gestegen tot in de hoogste regionen van het Herstelde Romeinse Rijk. Ergens op de weg omhoog zal hij zijn ziel aan Satan geven en dan ontvangt hij grote macht

Vers 8b: Dan zullen allen die op aarde wonen – van wie de namen niet in het boek des levens geschreven zijn vanaf de grondlegging van deze wereld

Alle mensen van alle tijden worden ingeschreven in het Boek des Levens. Dat bevat een verslag van de levensloop van elke mens gedurende zijn leven op aarde. Die daden worden aan het licht gebracht voor Gods rechterstoel (de grote witte troon; Openbaring 20:11-12) *. Dan wordt bepaald of iemand behouden wordt of verloren gaat. In dat boek staan ook de namen van de gelovigen van de Eindtijd. Zij zullen als enigen in staat zijn de Antichrist te doorzien en zijn satanische oorsprong beseffen. De rest van de aardbevolking zal in bewondering hem eren; ja hem zelfs als god verheffen (Openbaring 13:8).

* Uitgezonderd de leden van de Gemeente van Christus. Zij komen niet in het oordeel, want ze zijn van Hem!

Vers 8c: – zich aan hem vergapen als zij het Beest zien dat was en niet is, maar toch nadrukkelijk aanwezig blijkt.

Als deze hoge demon bezit neemt van de Antichrist gebeurt een groot wonder. Want de Antichrist is op dat moment stervende (dodelijke wond – Openbaring 13:3). Als laatste redmiddel doet hij een beroep op Satan die het Beest uit de zee stuurt. Op spectaculaire wijze geneest de Antichrist. Het wonder mist zijn doel niet. De wereldbevolking zal zich Aan hem vergapen als zij het Beest genezen zien worden en dat zal zijn status als Messias (valse christus) bevestigen.

Openbaring 17:9-13 Satanische Machten van de Eindtijd

Vers 9a: Hier geldt het verstand waaraan wijsheid is toevertrouwd: de zeven hoofden zijn zeven heuvels alwaar de vrouw op gezeten is. Zo zijn er ook zeven koningen.

Deze wijsheid duidt op inzicht van gelovigen die kennis van de Bijbel hebben opgebouwd. Johannes spreekt dus exclusief over leraars die geroepen zijn om de Bijbel aan gelovigen uit te leggen.

Het woord eisin (zijn) duidt op een bestaan. Je zou ook kunnen lezen: De Zeven Hoofden manifesteren zich als... Dat geeft wat beter aan dat Johannes een verklarende omschrijving geeft. Hij legt aldus uit op welke wijze de zeven hoge demonen invloed uitoefenen. De zeven heuvels duiden op Rome dat in de oudheid al met Septimontium werd omschreven (zeven heuvels). De Zeven Hoofden typeren ook zeven koningen (of: regeringsleiders) en dat zijn de machthebbers van de naties die het eerste stadium van het rijk van de Antichrist vormen. Aanvankelijk zullen die regeerders gewone mensen zijn die het hoogste ambt van een land bekleden. Ergens in de Grote Verdrukking zullen zij hun hart aan Satan geven en dan wordt elk van hen bezeten van een hoge demon – De Zeven Hoofden.

Vers 10: Dé vijf zijn gevallen. De ene is er nu, de anderen zijn nog niet gekomen. Zo gauw als hij (Satan) gekomen is, heeft hij weinig tijd en moet hij blijven.

Dit vindt men algemeen een moeilijk te begrijpen tekst. In onze vertaling ontstaat echter wel helderheid. Die spreekt over vijf van de (oorspronkelijk) twaalf aartsengelen. Lang geleden viel Satan in zonde en haalde vier andere aartsengelen over om, samen met hem, tegen God op te staan. De uitdrukking: Dé vijf zijn gevallen wijst op daarop. De val van de vier wordt in Openbaring 12:4 beschreven: En zijn staart (Openbaring 12:3 = de draak; dus Satan) sleept een derde van de sterren (= twaalf aartsengelen) van de hemel mee die hij op aarde heeft neer gebracht (een derde van twaalf = vier + Satan = vijf!). Dat gebeurde lang geleden, nog vóór Adam. De overgebleven zeven aartsengelen bleven God trouw. Zij spelen in het boek Openbaring een belangrijke rol en worden daarom vaak genoemd. Zij vormen samen met Jezus Christus de Raad der Heiligen, de uitvoerende arm van God in de Eindtijd.

De Zeven Aartsengelen die God trouw bleven worden in het boek Openbaring duidelijk omschreven:

a. Openbaring 1:4 (HSV): de zeven Geesten, Die voor Zijn troon zijn.

b. Openbaring 1:12, 13 (HSV): de zeven (gouden) kandelaren.

c. Openbaring 1:16 en 20 (HSV): de zeven sterren en engelen.

d. Openbaring 3:1 (HSV): de zeven Geesten van God én de zeven sterren.

e. Openbaring 4:5 en 5:6 (HSV): de zeven Geesten van God.

f. Openbaring 8:6, 16:1, 17:1, 21:9 (HSV): de zeven engelen.

Vers 10b: De ene is er nu, de anderen zijn nog niet gekomen.

In het Grieks staat: ho heis. Dat is: dé ene en daarin kan het demonstratief lidwoord ho twee betekenissen hebben. Het kan erop wijzen dat de bedoelde persoon eerder is genoemd in dit hoofdstuk, maar dat is niet het geval. Andere mogelijkheid is dat ho onderscheidend is; dat wil zeggen een hogere rangorde aanduidt en dat klopt precies, want het is Satan. Het zal duidelijk zijn dat met de anderen de overige vier afgevallen aartsengelen bedoeld worden. Deze profetie weerspiegelt zo de werkelijkheid op dat tijdstip in de Eindtijd. Want als Satan de oorlog in de engelenhemel verliest wordt hij verbannen en rest hem alleen nog de aarde en sheol (de onderwereld). Hij wordt immers overste van deze wereld genoemd (Johannes 12:31, 14:30 en 16:11). De andere vier afgevallen aartsengelen hebben geen recht op toegang tot deze aarde. Om te voorkomen dat de vier afgevallen aartsengelen toch naar de aarde gaan, zijn ze lang geleden door God in verzekerde bewaring gesteld (Judas:6 HSV); opgesloten in de Abyssus en dat is een onderdeel van Sheol. Openbaring 9:15 spreekt van het tijdstip in de Eindtijd, waarop de vier afgevallen aartsengelen worden losgelaten en ook dat ze dan het derde deel van de mensheid zullen doden.

Vers 10c: Zo gauw als hij (Satan) gekomen is, heeft hij weinig tijd en moet hij blijven.

De reden dat Satan naar de aarde komt, is gelegen in de oorlog in de hemel tussen hem en de hoge engel (aartsengel) Michael (Openbaring 12:7). Die verliest Satan en hij wordt definitief uit de engelenhemel verbannen (Openbaring 12:8). Dit gebeurt rond het tijdstip dat het beeld van het Beest wordt opgericht (Zie: Exegese Openbaring 12:7-9).

Als Satan de toegang tot de engelenhemel wordt ontzegd, blijft slechts de aarde als mogelijke verblijfplaats over (moet hij blijven). Hij gaat daarop in grote woede naar de aarde om daar allen die in God geloven tot de dood te vervolgen (Openbaring 12:12b, Exegese).

Satan rest dan nog drieënhalf jaar, zijnde de tweede helft van de Grote Verdrukking. Hij heeft dan inderdaad nog maar weinig tijd over, totdat God ingrijpt en hij in Sheol gebonden wordt (Openbaring 20:1-3).

Vers 11: En het beest dat was en niet is, is zelf ook de achtste, want het is uit de zeven, en het valt

binnen om te verderven.

Ook hier een cryptische beschrijving die echter met de juiste sleutel toch heel duidelijk is. Het beest dat was en niet is wijst op de verschijningsvorm van het Beest uit de Zee (de Antichrist). In de Abyssus was hij een verkleinde uitvoering van de Grote Rode Draak (Satan). Daar is hij ontsnapt dus spreekt Johannes van ‘was’. Op aarde heeft hij de gedaante van de Antichrist aangenomen – hij is dus niet meer herkenbaar aan zijn uiterlijk (niet is). De Antichrist is in de voorfase voortgekomen uit het herstelde Romeinse Rijk, als hoofd (dictator) van de unie van tien machtige naties. Toen was het nog een mens. Nadat de Antichrist zijn ziel aan Satan heeft gegeven is het Beest uit de Zee (dus een hoge demon) in de Antichrist gevaren. Zijn doel is om in opdracht van Satan de gehele aarde om te turnen tot vijand van God – om te verderven.

Vers 12b: is zelf ook de achtste

Het concept van de achtste is in de Bijbel verbonden met Jezus en de Antichrist. De goddelijke Achtste vinden we getypeerd in 1 Samuël 16. Daar betreft het de achtste zoon van Isaï, dat is David (type van Jezus) en de zeven zijn z’n broers (typen van de aartsengelen) die hem zullen dienen. Die zeven aartsengelen en de achtste – Jezus Christus – vormen de Raad der Heiligen, het uitvoerende orgaan van God. De Antichrist zet daar zijn zeven koningen (demonen) en de achtste (het Beest uit de Zee of de Antichrist) tegenover.

Vers 12: De tien horens die u gezien hebt, zijn tien koningen die het koningschap nog niet hebben

gegrepen, niettemin zullen zij de eerste periode, samen met het beest, als koningen de macht grijpen.

Deze profetie grijpt terug naar vers 7, waar een aartsengel Johannes belooft om uit te leggen hoe het zit met het Beest, de Zeven Hoofden en de Tien Horens. Daar duiden de Tien Horens op tien demonen die bestemd zijn om als koningen te heersen, maar het koningschap nog niet hebben gegrepen. Dat gebeurt pas korte tijd later, als deze demonen in de koningen van het Noorden en van het Zuiden varen en als koningen de macht grijpen. Zo brengen ze deze naties aan de kant van de Antichrist.

Ziet u hoe goed alles klopt? Johannes deelt ons zelfs het tijdstip mee: Ergens in het begin van de eerste periode – dus in de eerste drieënhalf jaar van de Grote Verdrukking. Dan is de Antichrist al wel dictator van het herstelde Romeinse Rijk, maar zijn macht omvat nog niet de Noordelijke en Zuidelijke Statenbond, waar het oude Babylon eens lag en waartussen ook Jeruzalem ligt. Deze macht heeft hij nodig om zijn nieuwe hoofdstad te kunnen bouwen en die naties de Babylonreligie op te leggen. Pas dan kan hij het beeld van het Beest in Jeruzalem oprichten (Openbaring 13:14-18, Exegese).

Openbaring 17:13-18 De Ondergang van het Kwaad I

Vers 13: Zij zijn eensgezind en zullen hun eigen gezag aan het beest doorgeven.

Wat is de profetie van Johannes hier toch helder. De Tien Horens (demonen) zijn eensgezind en leggen het oppergezag over hun koninkrijken in de hand van het beest. Ze worden dus vazallen. Maar waarom deelt Johannes ons dat mee? Het is toch heel logisch dat de demonen hun baas – de Antichrist – gehoorzamen? Neen dat is het niet!

In het rijk van het kwaad bestaat geen loyaliteit. Daar telt alleen rauwe macht en heerst een angstcultuur. Gevallen aartsengelen en demonen helpen elkaar niet, maar voeren onder dwang bevelen uit. Iedere lagere demon is slaaf van een hogere. Dat blijkt ook wel, want als de macht van de Antichrist taant (mede onder het geweld van de oordelen van God in de tweede helft van de Grote Verdrukking), dan kost het Satan steeds meer moeite om zijn dienaren in het gareel te houden. Als de tegenvallers zich opstapelen is het ‘ieder voor zich’ in het rijk van het kwaad en dat blijkt wel uit Openbaring 17:16. Want de eens zo trouwe vazallen (de koningen van het Noorden en van het Zuiden) zullen de hoer gaan haten en uiteindelijk tegen de Antichrist in opstand komen (Daniël 11:40).

Vers 14: Deze zijn het die oorlog voeren tegen het Lam en het Lam zal hen overwinnen. En samen met Hem ook degenen die geroepen, uitverkoren en getrouw zijn. Want Hij is de Heer der heren en de Koning der koningen.

Met deze duidt Johannes op de Antichrist en de Tien Horens/demonen. Want als het beeld van het Beest is opgericht zullen zij eensgezind in heel hun gebied alle gelovigen vervolgen en, zo mogelijk, doden. Dat is een vreselijke tijd die ongeveer drieënhalf jaar zal duren – de tweede helft van de Grote Verdrukking. Daar komt een eind aan als Jezus Christus op de Olijfberg wederkomt (Zacharia 14:3) samen met hemelse legermachten en dan Satan en zijn dienaren de oorlog verklaart en die snel in Zijn voordeel beslecht.

Jezus Christus wordt hier tweeledig afgebeeld. Hij komt als het Lam en in die hoedanigheid heeft Hij door Zijn kruisdood de rol als middelaar verworven voor allen die in Hem geloven en naar Hem uitzien. Hij komt ook om heerser over de wereld te worden, in Jeruzalem, want Hij is de Heer der heren en de Koning der koningen.

Vers 15: Ook legde hij mij uit: U heeft de wateren gezien waar de hoer zetelt. Daar zijn verbonden volken en massa’s mensen, te weten heidenen (in vele) talen.

Vers 15a is een cryptische omschrijving van het herbouwde Babylon, zoals in vers 18 bevestigd wordt.

Het woord eisin (zijn) duidt op een bestaan. Je zou ook kunnen lezen: Daar manifesteren zich

verbonden volken en massa’s mensen, te weten heidenen in vele talen. Daarmee voorzegt de aartsengel de verzameling van de legers van de volken van de wereld tot de laatste slag: Harmageddon.

Vers 16: En de tien horens – die u gezien hebt bij het beest – die zullen de hoer gaan haten. Als zij

verlaten is, zullen die haarzelf aanpakken en zij zal naakt zijn. Dan zal men haar vlees verslinden en haar zullen ze geheel verbranden met vuur.

Het belangrijkste woord hier is ‘verlaten’. Dat duidt uiteraard op de hoer, dus de Antichrist. De enige die hem verlaten kan is Satan, zijn baas. Kennelijk gaat het uiteindelijk zo slecht met de Antichrist dat er opstanden uitbreken (Daniël 11:40). Satan laat hem vallen en stuurt een nieuwe macht, Gog uit Magog, die zich verenigt met de koningen van het Noorden en de koningen van het Zuiden. Zonder de hulp van Satan die immers zijn macht en gezag aan de Antichrist heeft gegeven, is deze naakt, dus zwak. Haar vlees is een metafoor voor het Rijk van de Antichrist – het herstelde Romeinse Rijk. Dat

zal verwoest worden (geheel verbranden met vuur).

Vers 17: In feite is het zo dat God het in hun eigen harten heeft neergelegd om Zijn plan uit te voeren en eensgezind te handelen, ten einde hun eigen koninkrijk over te geven en dat van het beest, opdat de Raad van de Hoge God voleindigd zou kunnen worden.

Dit is een verbluffend stukje dieptepsychologie van de Hoogheilige God, waarin de aard van het kwaad, in contrast met de liefde die uit God is, scherp tot uiting komt. Want door het gebrek aan liefde onder Gods tegenstanders – dat zijn wezens die alle banden met God hebben doorgesneden, zoals gevallen engelen en demonen –, ontbreekt ook het cement om die kwade machten bij elkaar te houden.

De kiem van de onderlinge onenigheid, de rebellie van de Tien Horens (koningen) tegen het Beest uit de Zee (de Antichrist), is in hun eigen harten neergelegd toen zij God vaarwel zeiden en tegen Hem opstonden. Ongewild past hun handelen zo in de Raad Gods; ze dragen zelf bij tot hun ondergang. En zo worden hun koninkrijken overgegeven in de handen van de nieuwe koning van de wereld, Jezus Christus, opdat de Raad van de Hoge God voleindigd zou kunnen worden.

Vers 18: De vrouw nu die u hebt gezien, is ook de Grote Stad die Koninklijke heerschappij voert

over de koningen van de aarde.

Ten overvloede wordt hier nog eens gezegd dat de vrouw – die zowel het Grote Babylon (het rijk van de Antichrist) als de Babylonreligie vertegenwoordigt – zetelt in de Grote Stad (Babylon) en dat ze daar heerschappij voert over de koningen van de aarde.

Deze studie is niet meer dan een uittreksel met beperkte inhoud. Voor een veel uitgebreider bespreking verwijzen we naar:

De Openbaring van Jezus Christus door GertA. van de Weerd.

Copyright: Gert A. van de Weerd; PMI Boeken BV.